Son Dakika
22 Kasım 2019 Cuma
”

YİTABOBİ, YİTABOBİ…

Sosyal medyada, kafası, patisi yaralanmış yavru köpek gördüm. Şaşkınlık, hüzün, korku, acı doluydu gözleri… Patilerinin üzerine kafasını koymuş, takati bitmiş, savunmasız bakıyordu.

01 Temmuz 2017 Cumartesi, 15:45

Sosyal medyada, kafası, patisi yaralanmış yavru köpek gördüm. Şaşkınlık, hüzün, korku, acı doluydu gözleri… Patilerinin üzerine kafasını koymuş, takati bitmiş, savunmasız bakıyordu.

Onun o ürkek haline bakınca yaşamımın sert çizgilerle iniş çıkışlı köpek macerasını düşündüm.
Çocukluğumda sokağımızda 2 köpek vardı. Rita ve Bobi…
Benim köpeklerimdi. Üstleri kene dolu sokak köpekleri ile birbirimize sarılır, oynardık. Toz toprak içinde yuvarlanırdık.
Onlar benim hazır askerlerimdi. Beni kızdıran olduğunda ‘’YitaBobi, YitaBobi duuut!’’ diye bağırmalarım nedeniyle mahallenin yaşlıları beni kızdırmadan kapının önünden geçmezdi. Her sabah pencereden ‘’YitaBobi, YitaBobi’’ diye bağırarak, horozlarla rekabet ederdim.
Yıllar sonra Samsun’a gittiğimde Bobi ölmüş, Rita feri sönmüş gözleriyle bana sevgi gösterisinde bulunuyordu. İznini köyünde geçiren Alamancı tavrıyla şöyle bir kafasını okşayışım bile onun mafsal romatizmalarına rağmen benimle yerlerde boğuşmaya hazır olduğunu göstermesine yetti.
Sonraki yıllarım, kardeşim Esad’ın diktatör Esed’e dönüş süreci gibiydi. Neden, nasıl oldu anlayamadım; köpek milletiyle aramda mesafe oluştu. Birbirimizden haz etmez olduk.
En uysal köpek bile beni gördüğünde havlıyor, hırlıyor, dişlerini gösteriyordu.
Hele gençlik yıllarımda kafam güzel eve gelişlerim…
Düşman hatlarına sızmış ama haritasını kaybetmiş asker gibiydim. Korkmazmış gibi yürüyordum. Hani köpekler korkanı anlar ve havlarmış ya…
Sokak köpekleri arasında ” köpek korkanı anlar” kuralını bilmeyen cahil varsa veya korkmadan gidişimi algılayamayacak kadar aptal varsa ya da korkmuyor gibi gidişimin aslında korktuğumdan olduğunu anlayacak kadar zeki olanı varsa…
Her defasında aralarından bu saydıklarımdan birisi çıkar ve hafif hırladığında ben kaçmaya başlardım. Arkamdaki sokak köpekleriyle birlikte apartman kapısına ulaşırdık. O kadar rakı boşa gider, sıfırlanırdı.
Gençlik yıllarımda köpek korkum, arkadaşlar arasında da alay konusuydu.
Eşimle ilk buluşup bir yerde oturduğumuz gün tarihi bir konuşma yapmıştım. Hani delikanlıyım ya… ‘’Olur da istenmeyen bir ortam olur, kavgaya falan girmek zorunda kalırsam; oralarda hiç durma… Ayırmaya, bağırıp çağırmaya kalkma, sessizce bir köşeye çekil ya da uzaklaş beni kendi halime bırak’’ demiştim.
Sözün devamında o delikanlılık yerle bir olmuştu. ‘’Olur da bir köpek üstümüze gelirse sakın arkama saklanmaya falan kalkma; ben kaçarım, sen de başının çaresine bak’’ demiştim.
Ve yıllar sonra bir kızım oldu. Daha yarım yamalak yürümeye başladığında Tunalı Hilmi caddesi’nde koca koca Alman kurtlarının boynuna sarılır, o sırada başka bir köpek geçerse yolumuzu o yöne değiştirirdik. Tunalı gezilerimiz köpek peşinde geçerdi.
Benim uzaktan bakmaya cesaret edemediğim kangal köpekler kızıma sevimlilik yapma yarışına girerdi.
O kız büyüdü. Ortaokul yıllarındayken eve bir köpek aldık. Toprağına laf gitmesin; yarasa suratlı, çirkin, huysuz, geveze, bana üstünlük taslamak için oturduğum yerlere çişini yapan, saldırgan bir cüce… Köpek değil, bela almışız. Yine de 13 yıl ailenin parçası oldu.
Ardından başka köpekler ve kedi…
Ve kızım bana hayvan sevmeyi öğretti. Köpeğin gözüne bakıp korkuyu, sevinci, kızgınlığı anlamaya başladım. Vücut dilini tanımaya başladım.
Artık o koca Alman kurtları da oynamak için üstüme atlıyor. Kangallar sevimlilik yarışına giriyor. Yine sokak köpekleri evin kapısına kadar geliyor ama o kapıdan ‘’ buraya kadar mıydı? Yollarımız ayrıldı mı?’’ diye bakıyorlar.
Yaşlılık alametlerinden olsa gerek; onların gözünde hüznü gördüğümde o hüzün beni de esir alıyor.
Şimdi o yavru köpeğe bakarken içimde biriken hüznün yerini öfke alıyor.
O savunmasız yavruya bunu yapabilen cehalet, sevgisizlik ve saldırganlık en küçük fikir çatışmasında insana neler yapmaz?
Ve bir gün bunu yapanlardan birisine denk gelirsem bütün hoşgörü mesajlarımı unutabilirsiniz.

www.haberhurriyeti.com / NAFİZ ŞAHİN

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz