Son Dakika
17 Kasım 2019 Pazar
”

Sizleri ‘İnsanlığa’ davet ediyorum

Sizlere anneniz üzülmeyi, acı duymayı, empati yapmayı, ağlamayı, kederleri paylaşmayı vb. birçok şeyi öğretmedi mi? Sizler insan mısınız? Sizler ne menem mahluklarsınız?

25 Temmuz 2015 Cumartesi, 15:55

haticenayir_haberhurriyeti

 

Bir zamanlar çocuktum.
Belki hala çocuk bir yanım…
Nasıl mı büyüdüm?

Annem bana paylaşmayı öğretti.
Acımı, sevincimi,
Mutluluğumu, kederimi,
Oyuncaklarımı, kitaplarımı vb. daha bir çok şeyi paylaşmayı…
Paylaşarak büyüdüm.

Annem bana üzülmeyi öğretti.
Kendime, dostlarıma, çevremdeki insanlara ve tanımadıklarıma bile…
Hatta canlı, cansız tüm varlıklara…
Yeri geldi, kendime üzüldüm.
Yeri geldi bir dostuma…
Bazen bir kediye, bir serçeye…
Hatta yedi kat el olanlara…
Üzüntü duyarak büyüdüm.

Annem bana sevmeyi öğretti.
Kendimi, ailemi, dostlarımı ve nefes alan her şeyi…
Yüreğimden taşan sevgiyi başkalarına vermeyi…
Her şeyi, herkesi severek büyüdüm.

Ben çocukken nefreti öğrenmedim.
Haksızlıklara boyun eğmeyi, başkalarının acılarıyla mutlu olmayı öğrenmedim.
Hayatımın hiçbir anında sevgisizliğe kucak açmadım.
Hiçbir zaman yitirilen insanlara “Oh olsun” demedim.

Şimdi bu kadar acıyla yıkandığımız günlerde;
Senin ölün, benim ölüm
Senin cenazen, benim cenazem
Senin acın, benim acım vb.
Ayrımı yapanları anlamakta güçlük çekmeyi bir yana bırakın, kesinlikle anlayamıyorum.

Bu düşünce yapısında olanlara çocukken neler öğretildi, çok merak ediyorum.
“Ağaç yaşken eğilir”miş ya…
Sanırım çocukken eğilemeyip kalas kalanlar bunlar…
Sizlere anneniz üzülmeyi, acı duymayı, empati yapmayı, ağlamayı, kederleri paylaşmayı vb. birçok şeyi öğretmedi mi?
Sizler insan mısınız?
Sizler ne menem mahluklarsınız?

Benim şehidim, senin cenazen, onların acısı vb. yoktur.
Eğer insan isen bütün ölümler, zulümler, katliamlar yakar yüreğini…
Acı duymanın milliyeti, ırkı, cinsiyeti, siyaseti olmaz.
Ve acı üzerinden politika da yapılmaz.
Lütfen biraz saygı ve kaldıysa biraz da insanlık…
Artık biraz büyüyün lütfen…
Ve yüreğinizdeki sevgiyi, insanlığı da büyütün.
Varsa, ya da kaldıysa tabii…

Bugün de bunlar düştü yüreğimden klavyeme.
Umutla, barışla ve sevgiyle hep…

 

 

BÜYÜK İNSANLIK

Büyük insanlık gemide güverte yolcusu
                                        tirende üçüncü mevki
                                        şosede yayan
                                        büyük insanlık.

Büyük insanlık sekizinde işe gider
                                        yirmisinde evlenir
                                        kırkında ölür
                                        büyük insanlık.

Ekmek büyük insanlıktan başka herkese yeter
                                        pirinç de öyle
                                        şeker de öyle
                                        kumaş da öyle
                                        kitap da öyle
            büyük insanlıktan başka herkese yeter.

Büyük insanlığın toprağında gölge yok
                                        sokağında fener
                                        penceresinde cam
ama umudu var büyük insanlığın
                                        umutsuz yaşanmıyor.
NAZIM HİKMET

 

www.haberhurriyeti.com / HATİCE NAYIR

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz