Son Dakika
15 Eylül 2019 Pazar
”

Şeker hastalarının dua edeceği bilim adamı: Frederick Grant Banting

Öğrendikleri ile yetinmeyenlerden biri, Frederick Grant Banting. Yaşamı boyunca, bilim ve öğrenme peşinde koştu. Araştırmalar yapmak istiyordu…Yaptı ve Gencecik yaşta ölen şeker hastalarını kurtardı…

14 Şubat 2017 Salı, 10:25

 

Bilmediğini bilenlerden, biri daha….
Frederick Grant Banting’den söz etmek istiyorum bugün…..
Tip I diyabetli hastalar, ona ve arkadaşlarına dua etmeliler.
İyi ki bilim insanları var.
1921 yılından beri kullanılıyor, onların bulduğu insülin….
Öğrendikleri ile yetinmeyenlerden biri, Banting.
Yaşamı boyunca, bilim ve öğrenme peşinde koştu.
Gencecik yaşta ölen şeker hastalarına, çok acıyordu.
Araştırmalar yapmak istiyordu
Ancak yakınlarda, araştırmalarını yapabileceği bir laboratuvar yoktu.
Olsun dedi….
Arar bulurum.
Aradığını, Toronto’da buldu..
Sonra da, adını altın harflerle tıp tarihine yazdırmayı başardı.
Gelelim, yaşamına ve neleri nasıl yaptığına…
14 Kasım 1891’de, Kanada’da Alliston, New Tecumseth’de doğdu.
İki defa evlendi.
Önce 1924 yılında, Robertson ile.
Evlilikleri, 1932 yılına kadar sürdü.
Bir oğlu oldu.
William Banting….
Sonra, 1937 yılında Henrietta Ball ile evlendi.
Bu evlilik, 1941 yılında ölene kadar devam etti.
Tıp eğitimine, Toronto’da başladı.
Victoria Üniversitesi’nde yaptı, eğitimini.
1912 başladığı tıp eğitimini, 1916 yılında bitirdi..
Çalışmaları ona, 1923 yılında
Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülünü getirdi.
Ayrıca, John Scott ve Flavelle Madalyaları’nı aldı.
Banting, eski araştırmaları okumaya çok meraklıydı.
1989 yılında yayınlanan bir makale geçmişti eline.
Oscar Minkowsky ve Josef Von Mering imzasını taşıyordu, bu makale.
Bir köpek deneyini, anlatan bir makaleydi bu.
Ne yapmışlardı bu deneyde?
Bir köpeğin pankreasını, çıkartmışlardı.
Niyetleri, pankreas bezinin ne işe yaradığını, anlamak ve anlatmaktı.
Köpeği bir kulübeye koydular ve başına bir bekçi diktiler.
Ertesi sabah, bakıcı koşarak alı al moru mor geldi, yanlarına.
Hayır ola, anlatsana ne oldu?
Koşun, kulübeyi sinekler bastı……..
Koştular kulübeye….
Göz gözü görmüyordu.
Sinekler, köpeğin sidiğinin üzerinde cirit atıyordu.
İdrar tahlili yaptılar.
Köpek, devamlı şeker işiyordu.
Banting araştırmalarına devam etti.
Bir araştırma daha buldu.
Araştırmayı, 1901 yılında Ojen Opiye yapmıştı.
Ne üzerine idi, bu araştırma?
Pankreas’la şeker arasında, bir ilinti var mı?
Üzerine idi.
Ona benzer araştırmaları, 1919 yılında İsrael Kleiner’in de yapmıştı.
Ama, hiçbiri ile şeker hastalığına çare, bulunulamamıştı.
Frederick Banting, tam da bu konuda bir şeyler yapmak istiyordu.
Ancak, çalışmaları yapabilmek için, mükemmel bir laboratuvar ortamına gerek vardı.
1920 yılında çalıştığı Western Ontario hastanesinde, istediği ortamı bulamadı.
Toronto’da böyle bir laboratuvar, vardı.
Bu nedenle, Toronto’ya John Macleodun yanına gitti.
Macleod, Toronto Üniversitesinde fizyoloji profesörü idi.
Dünya çapında bir laboratuvarın başındaydı.
Banting ona, bir köpeği öldürmeden Pankreas bezi üzerinde test yapmak istediğini, anlatmaya çalıştı.
Köpeğin pankreasını çıkarmadan, sadece dış sekresyon kanallarını bağlayarak deney yapacaktı.
Niyeti, pankreas başında olup bitenleri ortaya çıkarmaktı.
Macleod, Banting’in anlattıklarına pek inanmamıştı.
Ama gene de ona, Charles Best adlı talebesini ve 10 köpek verdi.
Ben dedi, yaz sonuna kadar yokum.
Siz çalışın…
Döndüğümde bakarız.
Charles Best, biyomedikal bilim dalında asistan olarak çalışıyordu.
Banting ve Best köpeklerin pankreasları üzerinde, çalışmalara başladılar.
Çalışmaları sırasında, köpeklerin kan ve idrarında, devamlı olarak ölçümler yapıyorlardı.
Yaz sonunda, Macleod tatilden döndü.
Bu arada, Banting ve Best, pankreas başında üretilen, isletin adında bir madde bulmuşlardı.
Macleod, mutlu olmuştu.
James Collip diye çok iyi bir araştırmacı arkadaşı vardı.
O gelsin katılsın.
Büyük yardımları olur size, dedi.
Bu arada Leonard Thompson adında, diyabetli bir çocuk bulundu.
Collip, 11 Ocak 1921 günü isletini, 14 yaşındaki çocuğa uyguladı.
Çocuk alerjik şoka girdi.
Protein yapılı isletinin, yeterince saflaştırılamadığı düşünüldü.
12 gün gece gündüz çalışarak, isletini saflaştırmayı başardılar.
Collip, Thomson’a saflaştırılan isletini enjekte etti.
Çocuk kurtuldu.
Her kez çok mutluydu…
İsletin, daha sonraları insülin adını aldı.
Böylece, Tip I diyabetli hastalar yaşamaya devam edebildiler.
1923 yılına Nobel ödülü Banting ve Macleod’a verildi.
Banting buna itiraz etti.
Kendisine düşen paranın yarısını, Best’e verdi.
Bunun üzerine Macleod da, parayı Collip ile paylaşmak zorunda kaldı.
Banting 21 Şubat 1941’de, bir uçak kazasında öldü.
Bilim adamları. her zaman şükranla anılmalıdır.
Teşekkürler sizlere……
www.haberhurriyeti.com / Mehmet Fuat Abut

Yorum

  1. Mümin SERTBAŞ

    14 Şubat 2017 at 18:39

    Çağımızın hastalıklarının başlarında gelen Şeker hastalarının tedavisi için İnsülin’ü bulan değerli insanının tanıtımınız dan dolayı teşekkürler. İnşallah bilim adamları yeni buluşlarla bu hastalığı tamamen yok ederler.

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


mersin escort

eskişehir escort

mersin escort

mersin escort
Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz
izmir escort izmir escort ankara escort ankara escort izmir escort ataşehir escort bayan ümraniye escort kadıköy escort hd porno izle ataköy escort bakırköy escort esenyurt escort travesti porno izle beylikdüzü escort ankara escort escort bayan ankara escort bayan sincan escort keçiören escort Ankara escort Antalya escort