Son Dakika
13 Haziran 2019 Perşembe

Meğer şiir de yazarmış

Asker, efsane, büyük adam, ekmek kazandıran güzel insan, dürüst insan Şakir Kuruş, şair de…

09 Mart 2019 Cumartesi, 18:47
‘Bir umut vardır,
hiç tükenmeyecek.
Bir hasret vardır,
çekilmeyecek
Bir de ölüm vardır
bir gün elbette gelecek
Ama sana olan sevgim,
ne ölecek
ne bitecek.
Seni seviyorum !… ‘ / ŞAKİR KURUŞ
Vay benim Şakir abim, canım hocam, başımın tacı.
Meğer ne kadar sanatkar, içli bir insanmışsınız.
Tertemiz bir insan olduğunuzu biliyordum.
Ama şair ruhlu olduğunuzu, şiir yazdığınızı hiç bilmiyordum.
Şakir amca derdim, kaşlarını çatardın, abi de dedin dedim.
İnsanların neler çektiğini, neler yaşadığını bilemezsiniz, bilemeyiz.
Önyargılı olmamak gerek.
İnsanları yargılamayın, şablon uydurmayın kafanızdan.
Çok neşeli, çok kikirdeyen, çok konuşan, insan sosyal midir, normal midir.
Güvenilir mi peki, dürüst müdür böylesi.
Yeter
Peki ya çatık kaşlı, anatomik olarak.
Sert midir, gaddar mıdır, kaba mıdır ?
Öyledir de mi size göre.
Nerden bileceksin.
Futbol takımı düşünün.
Gençlerden kurulu, çok çalışması gereken.
Hepsi asker.
Rütbelisi var, rütbesizi var.
Astı var üstü var.
Bilmeyen, bilmediğini de bilemeyen amatörü de var.
Bildiğini sanan, havalı, vazgeçilmez sanan kendini profesyoneli de var.
Hepsi de farklı aile, kültür, yetiştirme tarzında olan, tonla.
Hiç de kolay değil.
Kardeşler bile aynı değil ki.
Hem de kışla ortamında.
Ne yapsın yani.
Kikirdesin mi ?
O zaman otorite ne olur ?
Tepesinden inmezler.
İstismar, şımarıklık gırla, olurdu.
O takımdan hayır mı gelir, yayarlar koşmazlar.
Vezir değil, rezil olurdu Denizgücü.
Şampiyon oldu ama yıllarca, baksanıza.
O şahin bakışların içinde bir kelebek ürpertisi vardır, bilirim.
Yaşadım, gördüm.
Hava da atmazdı.
Sağ elinin verdiğini, sol eliyle göstermezdi.
Cebindeki son parayı da çöp toplayan emekçiye verdiğini de gördüm, ufak çocuğuna.
Çaktırmazdı, kafasına vurur gibi de vermezdi.
Allah O’na öyle bir güzel ölüm verdi ki.
Kanseri atlattı, yendi.
Kolu kırıldı, pes etmedi.
Şakir Kuruş’tu O.
İmanlı, namuslu, ahlaklı, çalmayan, haram yemeyen, hak yemeyen insan evladıydı.
Tam bir müslüman.
Peygamberlere yoldaş olacak insan.
Şerif Kuruş ablam anlatıyor, melek gibi kadın.
‘Banyo yapacağım dedi, olmaz dedim. Tek başına yıkandı, sakal tıraşı oldu, tırnaklarını kesti. Temiz kıyafet istedi, saçını taradı, kravat bile taktı. Sarıldı, sevdiğini söyledi. Gülümsedi, etrafa baktı. Sonra kalktı biraz uzandı, yemek yap da yiyelim dedi. Gittim mutfağa 2 dakika sonra döndüm, baktım, kaybetmişiz. Rengi canlı rengi nefes almıyordu, kalbi atmıyordu. Morgdan çıktığında bile ayağı bacağı sıcaktı, dediler. Cenaze aracı geldiğinde 30 kadar kuş caddeye kadar, aracın üstünden ayrılmadı, eşlik etti’.
Sert bakardı ama kalbinde hiç kötülük beslemedi, nefret etmedi, kin gütmedi, sevgi doluydu.
Hoşgörü abidesiydi.
Bir de şair tarafı var imiş.
Deftere yazmış, göstermemiş, saklamış.
Sevdiğini söyledi ama yazdığını değil.
İnsan olmak, insan kalabilmek zor değil.
Şair ruhlu olmak hiç de kolay değil.
Peygamberler komşun olsun, Şakir hocam.
Hazreti Muhammed komşun olsun.
www.haberhürriyeti.com / Metin AYDINOĞLU

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz
kaçak iddaa siteleri iddaa siteleri bahis siteleri