Bir anne insan ile bir anne köpek…

Güneşli bir gün. Bir ‘anne insan’ pusetteki bebeğiyle beraber, yürüyüşte...

Az önce alışveriş yapmış ve poşetler pusetin sağına soluna asılı....

Yolun hemen kenarında, ağaçların gerisinde cılız bir ‘anne köpek’. Çok aç. Öyle aç ki, yavrularını emzirecek bir damla süt gelmiyor memelerinden...

O sırada, gizlendiği çukurda güzel kokular alıyor burnu. Hem de çok yakında. Dayanacak hali kalmamış artık, kendisi de, yavruları da ölmek üzere. Son gücünü toplayıp fırlıyor yiyecek kokusunun geldiği hedefe, kadının pusete astığı torbalardan geliyor o baştan çıkarıcı kokular, torbalara doğru bir hamle yapıyor can havliyle...

Kadın bu aniden karşısına çıkıp, pusetteki bebeğine saldırdığını sandığı çirkin köpekten o kadar ürküyor ki, hiç düşünmeden yerden bulduğu koca bir taş parçasını bütün gücüyle kafasına indiriveriyor köpeğin...

Ve çukurdaki aç yavrular annelerinin dönmesini bekliyorlar umutla, inleyerek, minicik bedenlerindeki kalan bir damla can kırıntısı da tükeninceye dek...

Anne insan yavrusunu korudu, başka bir niyeti yoktu. Anne köpek de yavrularını korumak, yaşatmak çabasındaydı o an, onunda başka bir niyeti yoktu...

Ne oldu peki?..

Ortada mağdur(lar) var

Ama bir suç ve suçlu var mı?..

Ve...

Tam tersi olsaydı, anne köpek anne insan ve/veya yavrusuna zarar verseydi eğer, acaba nasıl bir tepki verirdik bu olay karşısında?..

Yemek için, ihtiyaçlarımızı karşılamak için öldürdüğümüz onca canlıyı geçtim. Sakladıkları yiyeceklere dadanmasınlar diye kilerine fare kapanı kuran... evi böcek basmasın diye köşe bucağı ilaçlayan... bahçesinde biten zararlı (!) otları yolup atıveren insanlar mesela, herhangi bir suçluluk duyuyorlar mı yaptıkları işin sonuçlarından?..

İyilik, kötülük neydi peki?..

Sevgi, vicdan, adalet?..

Kime nasıl, hangi gerekçeyle iyi veya kötü diyeceğiz?.. Sevecen, vicdanlı, adil?..

Sınırları, kıstasları nedir bu sıfatların?..

'İnsan' olmak mı?..

Nereden alıyoruz o hakkı, kim verdi, neden verdi?..

Zeki olduğumuz için mi?..

Güçlü olduğumuz için mi?..

'Seçilmiş' olduğumuz için mi?..

Ne?..

(Sakın kendimi ayırdığımı, ayrı tuttuğumu falan zannetme, ben de bir 'insan'ım ne de olsa. Başka türlü yaşayamayacağımızın da (şimdilik!) farkındayım. Evrim (doğa!) çok acımasız çünkü. Benim asıl takıldığım nokta, bencilliğimiz ve ikiyüzlülüğümüz. Bir de bunu görmezden gelip, türlü payeler biçmemiz kendimize, o kadar!)

Murat Hiçyılmaz / [email protected] yahoo.com

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Murat Hiçyılmaz - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Hürriyeti Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Hürriyeti hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Haber Hürriyeti editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Hürriyeti değil haberi geçen ajanstır.



İZMİR MARKALARI

Şehir Markaları arasındaki yerinizi alın, fırsatı kaçırmayın

+90 (232) 246 82 46
Reklam bilgi

Anket 2019’un en başarılı belediye başkanı sizce hangisiydi?