Bir kış hikayesi

Yıllar öncesiydi..
Böylesine dondurucu bir kış ayı..
Yamanlar’dan esen buz yeli, İzmirli’nin iliklerine işliyordu.
Onlar aynı işyerinde çalışıyordu..
Ayrı bölümlerdeydiler ama arkadaştılar..
Birinin adı Vedat’tı..
Diğerinin Beşir..
Zamanla çalıştıkları şirket zora girdi..
Maaş verememeye başladı..
Beşir kirada oturuyordu..
Tek geçimi maaşıydı..
Bir iki ay kirayı ödeyemeyince ev sahibi kapının önüne koydu..
Beşir eşi ve çocuğuyla sokakta kalmıştı..
Vedat’ın durumu ise daha iyiydi..
Yaşadığı evin dışında Çiğli Ege Koop’ta küçük boş bir dairesi daha vardı..
Vedat hiç düşünmeden Beşir’e yardım elini uzattı..
O dairenin kapısını karşılıksız açtı..
Kira istemedi..
“İşler düzelene kadar para ödeme, kendi evin gibi otur” dedi.
Anahtarı verdi..
Beşir ve ailesi sokaktan kurtulmuştu.
Bir süre sonra Vedat başka bir şirkete transfer oldu..
Aylar geçti, rahatsız olmasın diye Beşir’i hiç aramadı..
Hiç para istemedi..
Beşir de onu aramadı..
Yaklaşık 1,5 yıl sonra Ege-Koop’taki apartmanın yöneticisi Vedat’ı aradı.
“Kiracınız evi terk etti, dış kapı dahil evde herşey kırık” dedi..
Vedat hemen Çiğli’deki evine koştu..
Gördükleri inanılmazdı..
Evde tüm kapılar, mutfak dolapları, lavobalar, camlar kırılmıştı..
Odaların duvarlarında bile kırık dökükler vardı..
1.5 yıl kira almadığı arkadaşı, evi oturulamaz hale getirip kaçmıştı..

*. *. *

Vedat yıllar sonra İstanbul’a taşındı..
Yedi tepeli şehrin en güzel tepelerinden birinde oturmaya başladı..
Yine böyle soğuk bir kış günüydü..
Balkanlardan gelen soğuk hava ilk o tepeye vuruyordu..
Vedat işten dönmüştü..
Oturduğu sitede evinin önünde bir köpek gördü..
Köpek bir deri bir kemikti..
Hayvan soğuktan titriyordu..
Sanki son nefesini veriyordu.
Vedat hemen eve koştu..
Kendi köpeklerinin kuru mamasından getirdi..
Ama yetmedi..
Bu kez ocaktaki et suyundan yapılmış sıcak çorbaya ekmeği doğradı..
Aç köpek sıcak aşı yiyince biraz kendine geldi..
Ertesi gün yine..
Bir sonraki gün yine..
Vedat aç köpeği günlerce besledi..
Artık iyileşmişti..
Kilo almış, siteye yerleşmişti..
Site halkı bu köpeği çok sevmişti..
Adını Beşir koydular..
Beşir Vedat’ın yaptıklarını hiç unutmadı..
Her gördüğünde yanına koştu, üstüne atladı, öpmeye çalıştı.
Sanki şükranlarını sunuyordu..
Gel zaman git zaman Vedat İstanbul’dan da ayrıldı..
1.5 yıl aradan sonra oturduğu siteye geri döndü..
Onu ilk karşılayan Beşir’di..
Sevinci görülmeye değerdi..
Havlıyor, zıplıyor, Vedat’ı görmenin mutluluğunu yaşıyordu..
Beşir Vedat’ı hiç unutmamıştı..

*. *. *

Bir Rus atasözü şöyle der.
“Bir köpeğin dostluğu, bir dostun köpekliğinden iyidir.”
Köpekleri sevin..
Onlara yardım edin..
Özellikle bu dondurucu günlerde sokak köpeklerine sahip çıkın..
Yıllar sonra siz unutabilirsiniz.
Ama onlar sizi hiç unutmazlar..

www.haberhurriyeti.com / SEDAT KAYA

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Sedat Kaya - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Hürriyeti Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Hürriyeti hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Haber Hürriyeti editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Hürriyeti değil haberi geçen ajanstır.



İZMİR MARKALARI

Şehir Markaları arasındaki yerinizi alın, fırsatı kaçırmayın

+90 (232) 246 82 46
Reklam bilgi

Anket 2019’un en başarılı belediye başkanı sizce hangisiydi?