Kazım Karabekir Paşa!

Dünya Savaşı Anadolu’yu çok hırpaladı.

Ana ve babasını kaybeden çocuklar sahipsiz, kimsesizdi.

Ölüm 12-13 yaşındaki çocukları almaya başlamıştı.

İnsanların hali çok beter ve perişandı.

Yetimlerin durumu ise, içler acısıydı.

Memleket neredeyse tükenmiş, bitmişti.

Anadolu karanlık günlerden geçiyordu.

İstanbul işgal atında, halk ne yapacağını bilmez haldeydi.

600 yıllık imparatorluk tükenmişti.

Dünyanın en büyük orduları Anadolu’yu parselliyordu.

İngiliz, Fransız, İtalyan ve Yunanlısı bir yandan;

Ermeni’si, Rum’u, Gürcü’sü diğer taraftan.

Sanki bağ-bozumu gibi insanlar hayattan hoyratça koparılıyordu.

Silahı olmayan dağıtılmış ordu; Ümitler tükenme noktasındaydı.

Bir atımlık barutu ya vardı ya yoktu.

1919 yılında Samsun’da atılan “İlk adım” bitti denilen Anadolu’da karşılık buldu.

İzmirde atılan ilk kurşun, Maraş’ta Sütçü İmam liderliğinde başlayan direniş.

Sadece Anadolu’nun kurtuluşu değil; Türklerin yeniden şahlanış habercisi gibiydi.

Geçiş döneminde “Kuva-yi Milliye” vardı.

Emir netti.

Ben size ölmeyi emrediyorum.”

Ölüm Savaşı” karşısında kim direnebilirdi?

Kadınlar çocuklarını köyün yaşlı ninelerine bırakıp, cepheye dönmemek üzere gittiler.

Anadolu’da neredeyse yaşlı ve çocuklardan başka kimse kalmadı.

İşgal devam ederken Karabekir Paşa, Doğu Ordusu'nun başına geçmişti.

Paşa çocukları çok severdi.

Anadolu’da yetim çocukları fark ettiğinde; ilk olarak çocukları askeri birliklere yerleştirdi. Doğu Garnizonlarında çocuk toplama yuvaları kurarak; çocukları önce emniyete aldı. Çocuklara beslenme ve bakım sağladı. Doğu Anadolu’da gittiği her yerde bu sistemi kurdu.

1919 yılında; 1000 küçük çocuk için askeri bir okul kurarak eğitimlerine devam etmelerini sağladı. Daha küçük çocuklar için 1920 yılında Ana Mektebini kurdu.

Ocak 1920 tarihine gelindiğinde Yatılı Askeri İlk Mektebi, Sanayi Gürbüzleri Mektebi ve Ana Mektebi olarak üç okulu çocukların emrine vermişti.

Ayrıca 1920 yılında kışla içinde “Otomobil Mektebi” “Sıhhiye Okulu” ve “Sarıkamış Askeri İdadisi” Paşanın yetim çocuklar için kurduğu okullardandı.

10 bine yakın çocuk bu okullarda okumaya başlamıştı.

Sarıkamış’ta “Yetim Çocuk Kasabası” kurmuştu.

Atalarımız savaş içinde; Ülke inşasına başlamışlardı.

Kazım Karabekir Paşa “Yetimlerin Babası” olmuştu.

Kurtarmakla kalmıyor; onları meslek sahibi yapıyordu.

1921 yılında Kazım Karabekir Paşanın destekleri ile ”Himaye-i Eftal Cemiyeti” kuruldu. 1934 yılında ”Himaye-i Eftal Cemiyetinin” adı “Çocuk Esirgeme Kurumu” olarak değiştirildi. Çocuk Esirgeme Kurumu halen; Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı “Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü” olarak hizmetine devam etmektedir.

Bitti denilen Ülkeyi savaşırken kuran; başta Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşlarına; Dünya Liderini çok hızlı kavrayarak, neredeyse kazma-kürekle ölmeye giden yılmaz Anadolu halkına; Allah’tan rahmet ve cennet dilerim.

Yetimlerin Babası” olmayı başaran; on binlerce çocuğun hayatını kurtaran, Kazım Karabekir Paşanın önünde saygı ile eğiliyorum.

Ruhu şad! Mekânı Cennet olsun!

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramınız Kutlu Olsun!

www.haberhürriyeti.com Adnan ÖZER

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Adnan Özer - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Hürriyeti Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Hürriyeti hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Haber Hürriyeti editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Hürriyeti değil haberi geçen ajanstır.



İZMİR MARKALARI

Şehir Markaları arasındaki yerinizi alın, fırsatı kaçırmayın

+90 (232) 246 82 46
Reklam bilgi