Önce İnsan

Önce İnsan

Bir yerel seçim süreci daha girdi hayatlarımıza.

En esaslı slogan yıllardır olduğu gibi “Önce insan”.

Peki sloganlarda önceliğe koyduğumuz insan ne istiyor? Bu sorunun yanıtını biliyor muyuz?

Ya da “Önce insan” diyerek yapılanların ne kadarı insanlara gerçekten faydalı?

“Önce insan” diyerek, ağaçlara konan kuşların pisliğinden rahatsız olan şikayetleri dikkate aldığınızı düşünün.

Diyelim ki her şikâyette kestiniz ağaçları, kovaladınız kuşları. Ne kalır geriye insanlığınızdan? Yazın soluklanacak bir ağaç gölgeniz kalmasa da hizmet edilen “Önce insan” mıdır?

İklim değişikliği ile dünya kuraklığa doğru yol alırken, kıymetsiz midir bir ağacın gölgesi? Nemli ortam istemez mi toprağın misafirleri, biyoçeşitliliğin gözle görülmeyenleri?

Biyoçeşitlilik nesli tehlike altında olan türleri koruma boyutunda kalırsa, bugün var olanın da yarın yok olma ihtimaline odaklanamıyorsak koruyabilir miyiz doğal zenginliklerimizi? Dolayısıyla zengin bir yaşama ve insanlığa hizmet edebilir miyiz? “Önce insan” için olabilir mi yapılanlar ve yaşananlar?

Ormanları korumaktan söz etmiyorum. Kapınızın önündeki, sokağınızın kaldırımındaki, balkonunuza kadar uzanan bir ağaç hatırlatmak istediğim. Yazın sıcağında, sizi serinletmesi aslında mümkün olmayan bir esintide, iki yaprağın kıpırdadığını görünce nasıl da ferahladığınızı düşünün.

Çok sevdiğimiz doğanın, yanı başımızda her şeye rağmen bizimle kalmayı başaran canlıları kuşlar. Onlar da tümüyle çıksa hayatından, daha mı mutlu olur insan?

Gökyüzüne başınızı kaldırdığınızda bir kanat çırpışı değil midir özgürlüğünüzü hatırlatan? Ya da kuş sesleri ile uyanma lüksünüz varken, ağaçların onların yuvası olduğu yok sayılarak verilen hizmette öncelikli olabilir mi insan?

Ağaç olmasa, kuş olmasa; insanlık için gelecekten ses gelmeyeceğini anlamak bu kadar mı zor?

“Önce insan” söylemi ile yola çıkılsa hatta kazanılsa da seçimler, herkes sadece insanları anlık mutlu edecek faaliyetlerin insanlığı kurtaramayacağını biliyor olmalı.

Yerel seçim yaklaştıkça açılışlar yapılıyor, hizmetler sıralanıyor. Çocuk parkları da bu akıştaki yerini alıyor.

Plastik oyuncaklardan kurulmuş salıncakları ile açılıyor tek tek parklar. Ne ara unutuldu ağaçlara kurulan salıncak ve hamaklar? Hani parkların zemininde insanın elektriğini alan, rahatlatan topraklar? Hani ağaçlar ve ağaçlarda huzur veren sesleriyle cıvıldaşan kuşlar?

Çocuk parklarının bile toprağı yok, ağacı yokken insana hizmet nerede? “Önce insan” bu parkların neresinde?

Söylemde “önce insan” derken tüm adaylar, eylemde “önce insan” odaklı olabiliyorlar mı? İyice düşünmek gerek.

Çünkü insana, önce “insanlığa faydalı” insan gerek.

Ebru TONG / [email protected]

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Ebru TONG - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Hürriyeti Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Hürriyeti hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Haber Hürriyeti editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Hürriyeti değil haberi geçen ajanstır.



İZMİR MARKALARI

Şehir Markaları arasındaki yerinizi alın, fırsatı kaçırmayın

+90 (232) 246 82 46
Reklam bilgi