Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Seni anlatan kelimeler de, cümleler de, satırlar da bende saklı...
Saklı değil, dağlara gökyüzüne denize çiçeklere böceklere toprağa yazılı...ama kimse okuyamaz onları benden başka...
İyi ki seni yaşamışım...iyi ki her bir hücreni çekip, kazımışım içime...
Özlemek değil benimkisi...
Özlemek nedir biliyor musun?
Gülüşünü unuttum hatırlamak istiyorum demektir...
Sesini unuttum duymak istiyorum demektir...
Yüzünü unuttum hatırlamak istiyorum demektir...
Ama benimkisi özlem değil ki...
Ben herşeyini hatırlıyorum...
Hissediyorum...

Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Bazen de görüyorum ve gülümsüyorum sana doğru...
Tam da şarkının dediği gibi burada " Bizimkisi bir AŞK hikayesi...
Siyah beyaz film gibi biraz...
İzlemeye doyamıyorum...
Tam da senin sevdiğin ve istediğin gibi...
Film başlasın Cafer Yarkent...

Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Bir satır mı bin satır mı
Bir kelime mı, Bir milyon kelime mi?
Sığmaz ki yaşadıklarımız...
Hem yaşlı, hem Bir o kadar genç...
Yeter mi ki sadece sözler?
İyi ki diyorum, iyi ki fotoğraflar var...
Anılar başladığım yerden yardımcı oluyor bana...
Bir yerde takılıp kalıyorum bazen, kayboluyorum...
Bazen de veda ettiğin güne kadar getiriyor beni...
Hep eğlenceli dakikalar...

Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Demek ki diyorum mutluyduk...
Sonra öfkeyle kötü olan birşeyleri anlatırken görüyorum seni...
Demek ki hayatın acımasız yönlerini öğretmişsin o an bana...öfkeyle sakın kendine zarar gelmesine izin verme diye uyarmışsın hayatın acımasız yönlerine karşı beni...
Öyleydi benim babam...
Ya mutluyduk, ya öfkeli
Hayatımızın içinde Hep bir öğreti...
Ne güzeldi ellerin...
Hepsi birer kalem gibi...
Yazardın Hep...
Herşeyi, her anı...
Not kağıtları, defterler dururdu sağında solunda önünde arkanda...
Hiçbir anı kaçırmamak içindi o boş ama sonradan dopdolu beyaz kağıtlar...
"Gördüklerin yetmez, yazı ile tamamlamak lazım her anı" derdin...
Söz uçar, yazı kalır...
Ne de doğru...
Bu sabah kuş cıvıltıları ile uyandım...
Gerçekten ama gerçekten şakıyorlardı...
İsterdim ki bu sözlerimin altına onları da ekleyebileyim...
Duy onları çok isterdim...
Onlar bana seni anlattı...
Biri diğeriyle konuşurken senin mutlu olduğunu anlattı bana...

Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Doğa seni bana konuştu...
Bir haftadır yağmur vardı...
Sen yağmuru çok seversin...
Fırtınalar koptu, seller sular, gökgürültüsü, şimşekler...
Tam da senin sevdiğin gibiydi be baba...
Hissettin hepsini...
Yağmurda fırtınalar koparken yürürken hep söylediğin gibi, "içime içime yağ yağmur diye ben de bağırdım yağmura...
Yağmurda buluştuk seninle daha çok da yeni...
Kuşlarda buluştuk seninle bu sabah...
Hep kelimelerde, cümlelerde, satırlarda buluşuyoruz seninle...
Ne ben sensiz..
Ne sen bensiz, bizsiz kalmadın...
Biz hep buluştuk...
Mutluyduk çünkü, bir o kadar öfkeli..
Ama hep önemli ve değerli...
Hep varsın...
Deniz...
En sevdiğin yağmurdan sonra denizdir senin...
Hep engin, hep vefalı...
Vefalı çünkü her baktığımda hep orada...
Her gittiğimde hep aynı yerde...
Vefalıdır deniz, vefalıdır gökyüzü, vefalıdır toprak..
Hep oradalar çünkü...
Bakıyorum...Sen varsın dalgada...
Belki de oltama takılan balıkta...
Gökyüzü...
Yine en sevdiğin...
Seni mi özledim...
Benim en yakınım...o mavi de olsa, siyah da olsa bakıp da seni görebildiğim engin hazinem...Gökyüzü
Ha bir de dağlar, ovalar, ağaçlar, topraklar....
E onlar hep yanıbaşımda...
Sen benim doğamsın...
Özlem ne kelime baba...
Ben seni özleyecek vakit bulamıyorum ki...
Çünkü sen benim doğamdasın...
Özüm, çiçeğim, böceğim...
Öyle derdin bana...

Böcek derdin bana...heryere girip çıkıyorum yerimde duramıyorum diye...
Gülüm derdin, gülleri pek severdin...
Anlatmama gerek yok...
Sen benim en derinimdesin...
O yüzden anlatmıyorum...
Yaz hep yaz...
Söz uçar...ama yazı kalır...
Kalmasın burada yazdıklarım...
Daha bitmedi..
Bitmez ki anlatacak ve yazacaklarım sana...

Gökyüzünü Görüyorsam, Hala Kuşları Duyuyorsam Uyandığımda... Hayır Yine Özlemedim Ben Seni...

Baba...
Cafer Yarkent..
Özlemedim seni...
Birgün özleyecek olursam seni...bil ki vefalı gökyüzünü, vefalı denizi ve dalgaları, vefalı dağları, öten kuşları, açan çiçekleri göremez hale geldiğim gündür...

Özlemeyin...
Özlem duyduğunuz herşeyin kıymetini bilin...zamanında yaşayın ve onu yaşatın... Özlediğinize sarılın...
Koklayın...

Sevgiyle kalın

Hoscakalin

Burçin Yarkent

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Burçin Yarkent - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Hürriyeti Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Hürriyeti hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Haber ajansları tarafından servis edilen tüm haberler Haber Hürriyeti editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Hürriyeti değil haberi geçen ajanstır.



İZMİR MARKALARI

Şehir Markaları arasındaki yerinizi alın, fırsatı kaçırmayın

+90 (232) 246 82 46
Reklam bilgi