Ç’ekim..!

Gündelik telaşında hayatın mümkün olmuyor. Ama bazen bir şeyleri paylaşmak istiyor insan. İçindekileri ak kâğıdın koynuna dökmek. Bu sabah da öyle erkenden, kendiliğimden uyandım. Elimde bir kitap kalmış geceden. Ha düştü, ha düşecek.

Önce bir güzel esnedim. Sonra şükrettim içimden. Bugün Cumartesi dedim. Mahkeme yok, duruşma yok, sorgu yok, trafik yok, bir yerlere yetişme telaşı yok. Karanfilli çayımı alıp, balkona çıktım sonra. Çiçeklerime su verdim. Yamanlar’a baktım uzaktan. Karşıyaka'ya baktım. Mevsim sonbahar ama hava açık ve berrak, deniz olabildiğince davetkâr. Aylardan Ekim ve ben Rabbime sağlıklı aldığım her nefes için şükrettim.

ÇOCUK OLABİLDİĞİM ENDER ZAMANLAR

Benim çocukluğumda sonbahar daha uzun ve sert geçerdi. Pek sokağa çık(a)mazdım. Çocuk olabildiğim ender zamanlarda, evimizdeki mavi çamaşır leğeninin içine su koyup, bir doğum günümde babamın hediye ettiği yelkenliyi yüzdürürdüm. Sonra o da yetmezdi, ellerimle dalgalar yapardım suda. O da yetmediği zaman, hele ki hava da müsaitse, ne yapar eder, balkonu iki parmak seviyesinde suyla doldururdum.

O çocuk aklımla, bir leğen sudan, bir okyanus yapardım. Annem pek izin vermezdi. O zaman da pusuya yatardım. O kapıdan çıktı mı doğru banyoya. Orada küvet var ya. Ama orası açık hava gibi olmazdı. Sıkılırdım. Oldum olası sevemedim kapalı alanları. Bir yerlere bağlı kalmayı. Çok duramam. Durmak istemem. İşte bu yüzden gözüm kesiyorsa doğru balkona. Kova kova su taşırdım. Çocukluğumun o suni denizlerinde, babamın hediyesi o yelkenli ile bilinmezlere doğru demir alırdım.

ANNEMİ, BABAMI ÖZLEDİM

İşte ben bu Ekim sabahında çocukluğumu özledim. Annemi özledim. Babamı özledim. Yürüdüğüm yolları, geçtiğim sokakları, bir tahta masayı, bir eski şarkıyı özledim. Plansız programsız çıkılan yolları, o yolculuklarda verilen molaları, arabada mandalina soymayı, bir elmayı paylaşmayı, yaz sıcağında içilen ayran sodayı, bir sokak lambasının altında oturmayı, ömrümün en huzurlu uykularını uyumayı özledim.

Özlemek ne tuhaf bir şey, yürüyüşüne, duruşuna, kalkıp oturuşuna siniyor insanın. Uyumaya çalışırken misal, çocukluğum her haliyle o odanın içinde, olmadık detaylarını anımsayıp yaslanıyorum kendime..

Gözlerimi kapatıyorum, tanıdık bir yüz geliyor birden gözlerimin önüne, uçsuz bucaksız sözler uçuşuyor zihnimde, ardında yıldız tozlarından izler.

Özlemek tuhaf şey, fikrime doladığım aklım izin vermiyor başka şeyler düşünmeme. Yerçekimi yokmuş gibi yürüyüp gitsem o günlere. Sabah çalan alarm gibi gitsem, o kadar zamansız.

Bir paket bisküvinin en altında kalmış kırık bisküvi gibi gitsem, o kadar kırgın. Yeni doldurulmuş bir bardak çay gibi, sıcak.

Sahi bu hazan mevsiminde, aylardan Ekim’se hele, özlemekten kimsenin gözleri dolmuyor mu benden başka..?

KRALLAR DİZ ÇÖKSÜN!

Oysa tuhaf bir şekilde, daha çok özlemle ödüllendirsin istiyorum hayat beni, saçlarımı savurup, yüzüme gülümseyip, çıkarsın yüreğimi yerinden. Yeni sönmüş bir ateşin kavıyla dövsün o kalbimdeki boşluğu. Krallar ve krallıklar bu özlemin kudreti karşısında diz çöksün. Özlemi anlatmayan şarkılar, onu yazmayan romanlar, hikâyeler hep yarım kalsın istiyorum.

Özlemi anlatmayan filmlerde hep kötü adamlar kazansın. Yasalar özlemek üstüne yapılsın. Şehirlerin iki yakasına özlemek seferleri konsun. Özleye özleye kavuşalım birbirimize ve öyle özleyelim ki özlemimizden tanıyalım birbirimizi istiyorum. Özlemin o her şeyi büyülü kılan savuruşları, dünyayı ele geçirsin. Açlıktan, savaştan, kıtlıktan, cinayetlerden, enflasyondan, vurgunlardan değil; özlemekten söz etsin herkes istiyorum.

Nefes boruma yemek kaçmış gibi, ayağımın serçe parmağını sehpaya çarpmış gibi, tırnağımı yanlışlıkla çok dibinden kesmiş gibi, filmin en heyecanlı yerinde elektrikler kesilmiş gibi, yağmurlu bir günde kaldırımda yürürken, arabasıyla geçen bir düşüncesiz su sıçratıp da ıslatmış gibi, geç yatılmış bir gecenin ardından, sabahın köründe komşunun matkap sesiyle uyanmış gibi özlemekten bahsediyorum.

Özleyen, özlediğine özlediğini söylesin istiyorum. Geç kalmadan.

Vuslat olmasa da olur.!

Av. Çiler Nazife Koşar / [email protected]

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Çiler Nazife KOŞAR - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Hürriyeti Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Hürriyeti hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Haber Hürriyeti editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Hürriyeti değil haberi geçen ajanstır.



İZMİR MARKALARI

Şehir Markaları arasındaki yerinizi alın, fırsatı kaçırmayın

+90 (232) 246 82 46
Reklam bilgi

Anket 2022’nin en başarılı belediye başkanı sizce hangisiydi?