Son Dakika
01 Aralık 2018 Cumartesi

01 Ekim 2013 Salı, 18:44

Nerde bir eski ama eskimeyen fotoğraf görsem içim hoş olur, iki kelam yazmazsam çatlarım.

80’li yıllar.
Alsancak’taki Dernek Binamız.
İzmir Futbol Hakemleri Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği Lokali.
Hocalarımızın ceplerinden toplayıp verdikleri paralarla alındı.
Bizimdi, evimizdi, ocağımızdı.
Şimdi yok.
Sattı’lar.
* * *
Bir fotoğraf karesi.
Necdet Zencir hocam paylaştı feyste, sağolsun.
Kimler yok ki.
5 kaybımız var.
* * *
Bize göre sol baştan itibaren.
Kısacık boylu küçük dev adam Mithat Akçalı amcam.
Personelimiz, emektarımız, başımızın tacı.
Ne gecesi belliydi ne de gündüzü, mesai saati kavramı yoktu.
Zekiydi, akıllıydı.
Kimin nasıl kaç şekerli çay, ıhlamur, kahve içtiğini bilirdi.
O kadar erkeğin, kalabalık topluluğun içinde mesafeli davranırdı, insan sarrafıydı.
Kimi hakem ve gözlemciler tepeden bakardı ama o aldırmazdı, kimi de saygıda sevgide kusur etmezdi.
Emeği, hakkı bize çok geçti. Bizim hiç hakkımız geçmedi, hakkını helal et emi n’olur Mithat amcam.
Yanındaki iki kişiyi tanımıyorum, çıkartamadım, hatta ilk kez görüyorum bile diyebilirim.
* * *
Soldan 4.ise Özkan Sarıoğlu. Fırlama, dünyayla barışık adam. Maçı çıkmışlığımız var, muhabbeti iyidir.
Erol Zop, hakemliğini kahrını çekenlerden. Siyah hakem kıyafeti sanki resmi giyeceği. Sivil görmedim desem Yeridir, hep maçta hep maçta. Nöbetçi hakem.
İzmir çukurunda çıkmadığı saha, gitmediği köy, kasaba, bucak kalmadı.
* * *
Necdet Zencir hocam, ilk hakemim, ilk maçımın hakemi. Yıl 1988, İzmir Atatürk Stadı Yan Sahalar 4 Nolu Saha’da lise maçıydı, diğer yardımcı hakem kardeşim Okan Elidemir idi.
İkimizin ilk maçıydı, iyi kahrımızı çekti, sağolsun.
* * *
Faik Köksal, süper bir hakem idi, çok iyi yerlere gelmesi gerekirdi, olmadı olmadı işte. Futbolu iyi bilirdi, futbolcuları iyi tanırdı. Eski futbolcuydu, Hilalspor’un antrenörlerden çok sevdiğim rahmetli Ünal Köksal abimin kardeşi, Hilalspor kalecisi Erkan Köksal’ın abisi.
* * *
Cengiz Kaynak hocam, benim şeker hocam. Tam bir eğitmen, hoca, öğretici, eğitmen. Çok gözlemciliğimi yaptı, kalp kırmaz güzelce anlatırdı hatalarımızı, yapmamız gerekenleri söylerdi Allah uzun ömürler versin. Oğlu Hakan Kaynak abiyle maça çıkmışlığımız var.
* * *
Sağ en baştaki isim ise Hakkı Öncü, o da çok iyi hakemdi. Ali Rıza Çakmak’ın devresi, iyi maçlara çıktı, niye yükselemedi hala anlamış değilim. Torpilsizlik, dayısızlık mı, yoksa o zamanlar asker kökenli hakemler revaçtaydı ondan mı, kendisi fazla asılmadı ondan mı tam olarak anlayamadım, çözemedim. Canın sağolsun be Hakkı hocam, güzel kalbin yeter.
* * *
Oturanlardan sol baştaki Ahmet Akşit, İzmir Dokuz Eylül Güzel Sanatlar Fakültesi’nde Öğretim Üyesi idi aynı zamanda. Bu aralar sağlık sorunları var, acil şifalar dilerim.
* * *
Onur Sorguç, abim, hocam, eski 1.Lig hakemi, oğlu var Kadir o da hakemdi. Hoş sohbet insan, İl Hakem Kurulu Başkanlığımızı yaptı.
* * *
Hemen yanındaki Ayhan Işık bıyıklı, bembeyaz kıyafetli insan Avni Yelkenbiçer hocam, merhum. Tiril tiril tertemiz dolaşırdı, tozun toprağın içindeki amatör maçlara bile böyle giderdi.
MHK Üyeliği, Futbol İl Temsilciliği yaptı yıllarca.
* * *
Ön grubun tam ortasındaki Kemal Ulusu. Tam bir hakem fiziği var, gören hakem sanacak ama dönemin Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı, Atatürkçü, idealist. Allah uzun ömürler versin.
* * *
Hemen yanındaki üç kişiyi de kaybettik.
Hocalarım Orhan Cebe, İbrahim Fırla, Mehmet Tok.
Üçü de cana yakın, babacan,
Orhan Cebe hocam, MHK Üyeliğimi yaptı, hakem iken çok cesurmuş, hep öyle anlatırlar. 1.Lig’in zirvesinde iken amatör maçta saldırıya uğramıştı.
Ege’nin bir yerinde vukuatlı bir maçım var, polis kordonuyla sahadan, polis panzeriyle sahadan, ilçeden sahadan zor çıkmıştık.
Son dakikada evsahibi takımın aleyhine penaltı verirsen, bir de 2 adamını atarsan olacağı bu, zor çıkarsın tabi.
Kıvıramadım maalesef, neyse o.
Gözlemcimiz beğenilerini Orhan Cebe hocamıza iletmiş.
Özel beni çağırdı, federasyon bürosundaki odasında özel görüştü.
Defterimi dürecek derken, aynı yere 5 ay sonra ilk yarı sonlarına doğru bir daha yollanmasın mı.
Gıkımı çıkaramadım ‘hocam kem küm’ demedim, diyemedim bile.
Ama o anladı, idmanda yanına çağırdı ‘Biliyorum bilerek verdim git aslanlar gibi yönet ben sana güveniyorum’ dedi.
Uçtum çok sevindirik oldum.
Allah razı olsun.
Sonra da hiç böyle ilgilenen, sahip çıkan, koruyan, kollayan MHK Üyem olmadı.
Görüp göreceğim buymuş meğer.
* * *
İbrahim Fırla hocamı anlatmak mümkün değil.
Mükemmel bir insan. Safi tecrübe. Eskinin Süper Lig hakemi beyefendi, mütevazi.
Bir gün çok soğuk hava, amatör küme maçımız var.
Saat sabahın 8’i, ayaz mı ayaz, rüzgar ciğerimize işliyor.
Başkası olsa burnundan kıl aldırmaz.
Koskoca ünlü hakem.
Aldı eline daha belki de hiç okumadığı gazetesini.
Göğüs kafesimizin üstüne yerleştirdi, çift kat, üçümüzün de.
Çıktık sahaya gram üşümedik, soğuğu hiç geçirmedi.
Tam tersi gazete kağıdı ıslandı.
* * *
Ve son sırada, sağ başta Mehmet Tok hocam.
Nev-i şahsına münhasıran bir insan, özel insan.
Çok emeği geçti, sadece hakemliği değil, hayatı öğrettiler bize.
Fotoğrafta yer alan, yaşayan büyüklerime, abilerime, hocalarıma Allah’tan sağlık, afiyet ve huzur dilerim.
Rahmet-i rahmana kavuşan Mithat Akçalı amcama, Avni Yelkenbiçer, Orhan Cebe, İbrahim Fırla, Mehmet Tok hocalarıma gani gani rahmet dilerim, mekanları cennet olsun.

www.haberhürriyeti.com / Metin AYDINOĞLU

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Haber Sistemi Tasarım ve Programlama: Moradam SEO