Sen Sus

Konuşmak senin hakkın değil artık... Sen her şeyini kaybettiğin gibi konuşma hakkını da kaybettin artık... Kuşlar, çiçekler, ağaçlar, toprak konuşacak...

SEN SUS

Konuşsun çocuklar konuşsun,
Kuşlar, çiçekler, ağaçlar, toprak.
Anam avradım, dinim imanım konuşsun.
Ama ne olur sen sus.

Ne hayır gördüm ki cılız sesinden?
Ne medet bekledim ki senden!
Sahip çıkamayacağım her aşka,
Böyle gebe bıraktın her insanı sen.

Şimdi penceremde kuru bir ıslıkla
Çatlaklardan içeri dalmaya çalışıyor sesin.
Ama artık çok geç sevgilim
Zaten bir misinaya diziliydi senli hayallerim.

Elime dolayıp etime geçirdim,
Önce kemiklerimde hissettim,
Sonra gerdirip kopardım senli
Bütün hayallerimi geleceğimden…

Ömür ÇAKIN / HÜZÜNLÜ MELEK

10 Şub 2015 - 15:02 - Şiirler