Son Dakika
13 Aralık 2018 Perşembe

10 Mayıs 2013 Cuma, 14:21
Özlem Abut
Özlem Abut [email protected] Tüm Yazılar

Gönlümdeki Duygusal İnciler

Pelte kıvamına gelmiş iç dünyamdaki anneler günü esintileri uçuruyor beni.

Bugün sağımdan mı solumdan mı kalktım kestiremiyorum hala. Yok, saat üçü buldu ama üzerimdeki rehaveti bir türlü atamadım. Delilenmelerim meşhurdur ama bugün içim karman çorman, tuhaf ve yumuk yumuk. Türkçesi bendeniz bugün fena halde duygusalım. Ay tutmayın beni; yazacağımmmmmmmmmmmmmmmm…

Bilmeyeniniz kalmamıştır artık eminim. Ama ben gevezeyim ya söyleyeceğim bir kez daha; ben sevmeyi çok seviyorum. Üstelik bir varlığın derin hislerime maruz kalması için kalemle çizilmiş kadar güzel ya da sevimli olmasına gerek yok! Karşıma koymanız ya da hayatın onu bana muhatap etmesi yeterli. “Hoooppppppppppppppp!” diye gönlüme buyur ediveriyorum bir çırpıda. Bazen annem endişeleniyor benim için, “Kızım sen kime çektin böyle? Bu kadar sevgiyi nereye akıtacaksın, bilemiyorum…”diyerek endişeleniyor. Eeeeeeeee anne tabi benim naçizane varlığıma divane oluyor işte.

Mayıs ayının ikinci Pazar günü yine kapımızı çalmak üzere. “Anneler Günü”nün ayak sesleri yeri göğü inletiyor. Belki de an itibarıyla bulunduğum ruh halimin temeli buna dayanıyor, kestiremiyorum. Şu “annelik” kavramı beni kaç cephede meşgul ediyor bir bilseniz… Benim muhteşem bir annem var bir kere, örnek aldığım, duruşuna ve zarafetine hayran olduğum. Onu her ne kadar örnek almaya gayret etsem de cesaretine, kararlılığına, güzelliğine ya da aklına erişmeme olanak yok. Yok, konu hakkında yapacak birşey de yok! O benim “annemmmmmmmmmmmmmmmm” ve bu onu zaten erişilmez mükemmelikte kılıyor.

Annem var da diğer taraftan ben de anne değil miyim sanki? Yaratılışımız ne alem ama… Oğlum, varlık nedenim oldu hep ve olacak. Hayat denen acımasız tiyatro sahnesinden kaçmayarak direnişimin sebebi de o. Pes etmek ya da dağılmak gibi bir lüksüm yok ki! Paşamı yaşama hazırlamam gerekiyor. Canımın merkezi oğlum beni güzelleştiriyor farkında olmadan. Sırf o var diye daha iyi bir insan olmak istiyorum çünkü. Öyle olmayı arzuluyorum ki, o da “annemmmmmmmmmmmmm”dediğinde benimle onurlansın. Anneciği ona her daim güç katsın, gurur yaşatsın. Ay ilahi yaaaaaaaaaa, bir yandan klavyeyi tıkırdatırken gözlerimden süzülen yaşlarıma selam olsun…

Hayat garip ama, tecrübeyle sabit. Gözlemlerim bana gerçek anlamda “anne” olmak için doğurmak gerekmediğini de gösterdi zamanla. Bana çok özel, adı ve değeri bende saklı şahane bir kadın geçti aklımdan şu anda… İşte o doğurmayan annelerin başını çekiyor. Kendi varlığını yok sayarak “anne” olmayıseçen özel bir kadın o. Bazı hemcinslerimiz dünyaya getirmedikleri çocuklara, yaşlılara ya da sevgiye susamışlara kelimenin tam anlamıyla “anne” oluyor, olabiliyorlar işte. Belki onların duyguları daha bir değerli ya da kutsal bizimkinden, bilemiyorum.

Özlem Abut Otluoğlu’nun gönlünden anneler gününe dair dökülen duygusal incileri takdimimdir. Gevşemiş, hatta pelte kıvamına gelmiş iç dünyamdaki esintiler böyle bugün. Neyseeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!! Kendimden yaşça ufak tüm güzel annelerin gözlerinden, yaşıtlarımın yanaklarından ve büyük olanların ellerinden öperim. Cennet bahçelerine intikal eden tüm annelerin ise ruhu şad olsun.

“Anneler Günü” kutlu olsun. En içten duygularımla…

www.haberhurriyeti.com / ÖZLEM ABUT OTLUOĞLU

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Haber Sistemi Tasarım ve Programlama: Moradam SEO