Son Dakika
21 Ağustos 2019 Çarşamba
”

Engel nerede kiminle başlıyor?

Önünde diz çöktüm, ellerini tutup gözlerine bakarak ‘’ anne şaka yaptı, sorun yok, sakin ol, biz hala arkadaşız’’ diyerek ellerini sevdim.

09 Haziran 2014 Pazartesi, 19:32

İzmir’in Gaziemir semtinde bir mağazada alış veriş yapıyorduk. Dolaşırken tekerlekli sandalyede spastik, dünya tatlısı çocuğu ile alışveriş yapan bir anne dikkatimi çekti. Sanki yangından mal kaçırıyormuş gibi çok büyük bir telaşla dolaşıyordu. Çocuğunun umutsuzca uzanış hareketlerini engellemeye çalışarak reyonlar arasında gidip geliyordu. Sonra tesadüfen kasada karşılaştık. Çocuğun boynu biraz eğri olmakla birlikte bana bakarak dokunmaya çalıştığını farkedince ben ona dokundum. Değişik sesler çıkartıyordu, ben sanki anlıyormuş gibi cevap vermeye başladım, ‘’ evet biz de alışveriş yaptık, haklısın ben de sıkıldım’’ dedikçe yüzündeki ifade değişiyor gözlerinin içi gülüyordu. Bu arada elimi farklı zamanlarda daha farklı kuvvetle sıkıyordu. Bu çok güzel bir tepkidir. Benimle iletişim kurduğunun en güzel belirtisidir. ‘’Çok güzel gözlerin var biliyor musun’’ dediğimde anne büyük bir hışımla dönüp ‘’ ayıp ayıp kalıbından utan, vakit geçirmek için alay edecek başkasını bulamadın mı’’ diye bağırınca neye uğradığımı şaşırdım. ‘’Yanlış anladınız biz sohbet ediyoruz’’ dediğimde, çocuk çığlıklar atmaya başlamıştı. Anne ‘’sakat çocuğun nesiyle sohbet ediyorsun, git işine’’ diye ikinci paylamayı da yapınca. ‘’Çocuğunun yanında böyle konuşmasan daha iyi olur, belki senin tahmininden daha çok şey anlıyordur’’ dediğimde, çocuk hala avazı çıktığı kadar bağırıyordu.

Önünde diz çöktüm, ellerini tutup gözlerine bakarak ‘’ anne şaka yaptı, sorun yok, sakin ol, biz hala arkadaşız’’ diyerek ellerini sevdim. Çocuğun sevincini görmenizi çok isterdim. Anneye sırada bekleyen diğer müşteriler de olumlu yönde müdahale gelince niyetimin kötü olmadığını anladı. Ama o an söylediği, içimi çok daha fazla acıttı. Büyük bir üzüntüyle ‘’ bizi kolay kolay kimse insan yerine koymaz, acıyarak bakan gözlerden, yüzünü buruşturarak bakan insanlardan sevgi görmeye alışkın değiliz biz’’ dedi.
Biraz düşününce haksız olmadığını anladım. Aslında pek çoğumuzun ağzından istem dışı da olsa çıkan ‘’ ah yavrum yazık’’ kelimesi büyük oranda sevgi ve merhamet içeriyor. Ama yüreği yaralı annelerin duymak istediği bu değil. Bunun farkında olmak bile onları anlamaya ve canlarının daha az acımasına yetecek aslında.
Toplumda gelişen olayların hiç birisinin nedensiz olmadığı gibi, engellilerimizin toplum içine fazla çıkartılmayışının da nedenleri var. Bunlardan bazıları yolların, kaldırımların ve ulaşım araçlarının engelli sandalyelerine uygun olmaması, uygun kaldırımların da motorlu taşıtların düşüncesizce işgal etmeleri, toplum bireylerinin engellilere acıyan gözlerle bakmaları ve daha saymadığım pek çok nedenlerden dolayı, engelliler toplumdan uzak kalıyorlar. Bu da toplumdaki engellilerin durumunun farkındalığını en aza indirgiyor. En aza inen farkındalık, bilinçsiz davranışlara meydan verebiliyor. Yani kısır bir döngü içinde kalan engelliler hem devletten hem de toplum bireylerinden gereken ve bekledikleri ilgi ve alakayı göremiyorlar.
Aslında bilincine varmamız gereken bir şey de, bireysel sorunların aslında birer toplum sorunu olduğudur. Yani ucu size dokunmuyor sandığınız her olay aslında sizi de ilgilendiriyor. Çünkü o sorunlar toplum sorunu, siz de bu toplumun bir parçasısınız. Yazıma klasik bir cümleyle ara veriyorum, UNUTMAYIN HERKES BİR ENGELLİ ADAYIDIR.
Hem annelerin, hem engelli kişilerin canlarını acıtan başka bir olgu da çocukların engelli kişilere olan yanlış davranışlarıdır. Bunun önüne geçebilmek ise okul ve evlerde yapılacak konuşmalarla ve çalışmalarla mümkündür.

Bir sonraki yazımda bu konuyu ele alacağım…

www.haberhurriyeti.com / BEYHAN BİÇKİN

2 Yorum

  1. Seher Arslan

    12 Haziran 2014 at 22:29

    Yazınız için çok teşekkür ederim. Ben de bir engelli çocuk annesiyim. Hatta birlikten güç doğar deyip aileler tarafından kurulan Serçev “serebral palsili çocuklar derneğinde de gönüllü olarak çalışıyorum.
    Annenin olumsuz tepkisine rağmen olumlu davranışınızı sürdürmeniz ne kadar değerli biliyor musunuz?
    Teşekkürler!!
    Seher Arslan.

    • Beyhan Biçkin

      13 Haziran 2014 at 23:31

      Sevgili Seher Hanım, ben teşekkür ederim.Yüreğim de dualarım da hep siz değerli sabır melekleri annelerle.

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Wordpress Haber Teması Tasarım ve Programlama: Seçkin Talanöz