Son Dakika
25 Haziran 2018 Pazartesi
green card

1283 ; ”İÇİMİZDE!”

”Dershanemiz karanlık, fakat bizim yüreklerimiz aydınlıktır” dedi

14 Mart 2018 Çarşamba, 00:42
1283 ; ”İÇİMİZDE!”

“O zamanki adı “Mekteb-i Harbiye-i Şahane” olan Harp Okulu’nun dahiliye
Müdürü Albay İbrahim Bey, nöbetçi subaylarından birini çağırdı:

“Salacaklı Ali Fuat Efendi, sınavlarını vererek mektebe kabul edildi. Kendisini
birinci sınıfın birinci kısmına götür.” emrini verdi. Sonra neden gerek gördü bilmem, ilâve etti:

“Fuat Efendi, Müşir şehit Mehmet Ali Paşa’nın torunudur. Dedem Mehmet Ali Paşa, 93 Savaşı’nda (1877-
1878) Tuna Orduları Başkumandanı’yken şehit düşmüştü”.

Kendi odasına geldiğimiz zaman nöbetçi subayı hademelerden birine: ”Birinci sınıfın birinci kısım çavuşu Mustafa Efendi buraya gelsin” emrini verdi. Sonra bana döndü :

”Mustafa Efendi, sizden birkaç ay önce Manastır Askeri İdadisi’nden geldi. Çalışkan, iyi huylu ve zeki bir çocuktur. Onunla iyi anlaş.”

Kısa bir süre sonra içeriye on yedi, on sekiz yaşlarında; sarı saçlı, parlak mavi gözlü, sarı bıyıklı, pembe yanaklı, zayıfça bir çocuk girdi. Giydiği şık Harbiyelielbisesini düzgün bedenine pek yakıştırmıştı. Vakurdu. Nöbetçi subayını selamladı:

”Emredin efendim.”

”Senin takımının birinci mangasına, sınavla Harbiye’ye kabul edilen Salacaklı Ali Fuat Efendi’nin kaydını yaptık. Alıp gidin. Kendine ne şekilde hareket etmesi gerektiğini güzelce anlatın. Askeri İdadi’den gelmediğini de dikkate alın.”

Sarı saçlı, sarı burma bıyıklı genç Harbiyeli ayaklarını birbirine vurdu.

”Emredersiniz efendim, baş üstüne efendim.”

Sonra bana döndü. Gayet nazik bir tavırla:

”Buyurun arkadaş” dedi, ”Gidelim.”

İkimiz kapıdan birlikte çıktık. Yan yana yürüyorduk. Fakat kolundaki üçü kırmızı ve biri sarı olan şeridi fark edince duraladım. Askerlikte kıdem ve rütbe esastı.

”Siz önden geçin çavuşum, ben sizi takip edeyim.”

Bu hitabımdan memnun oldu. O önde, ben arkada Dahiliye’den çıktık.

Okulun asıl koridorundan geçerken koluma girdi:

”Önce yatakhaneye çıkalım, size yatacağınız yeri göstereyim. Sonra dershaneye gideriz.”

Yatakhanemiz, üst katta Boğaz’a bakan cephenin ortasındaydı. Burasını beğendim. Birinci katta cephesi Nişantaşı istikametinde olan dershanemiz ise, önünde aristokrat daireleri olduğu için içeriye az ışık nüfuz edebiliyordu. Bu yüzden salona “Karanlık Dershane” adı verilmişti. Kemal:

”Dershanemiz karanlık, fakat bizim yüreklerimiz aydınlıktır” dedi ve hangi okuldan geldiğimi sordu.  Moda’daki Fransız Sen Josef Lisesi’nde okuduğumu söyledim. Sustu, bir şey daha sormak istediğini, fakat çekindiğini anladım.

”Galiba, daha başka şeyler de öğrenmek istiyorsunuz.”

Kararsızlığı geçmişti.

”Askeri İdadi derslerinin sınavlarını verdiniz mi ?”

”Hepsinden sınava girdim. Yalnız hesap, geometri ve cebir gibi dersleri Sen Josef’te Fransızca okuduğum için bunlara ait soruların yanıtlarını Fransızca olarak vermek istediğimi söyledim. Sınav Kurulu ricamı kabul etti.”

Birden elimi sıktı.

”Çok iyi, çok iyi, birbirimize yardımcı olacağız. Merak ettiğim bazı Fransızca eserleri okumak için sık sık sözlüğe müracaat ediyorum. Bundan sonra sizden yararlanmaya çalışacağım.”

Bu sırada çavuş işaretinin üzerindeki sarı şerit dikkatimi çekti. Neye delalet ettiğini sordum. Meğer Fransızca sınavına girmiş, başarı kazanmış, ondan dolayı bu şeridi de ilave etmişler. O zamanlar Türk okullarında yabancı dil öğrenimi kolay değildi. Kendi kendisine çalıştığı ve büyük çaba gösterdiği kesindi. Toplamı yedi yüz elli
kişiyi bulan birinci sınıfta, kendisi gibi dil bilenlerin sayısının parmakla sayılacak kadar az olduğunu söyledi. Sonra:
”Ailenizde asker var mı?” diye bir soru sordu:

”Ailemizin bütün erkekleri askerdir” yanıtını verdim. Memnun oldu. Biz konuşmaya devam ederken arkadan: ”Fuat, Fuat!” diye birisinin bağırdığını duydum. Başımı çevirdim, Mehmet Ali ağabeyim bize doğru geliyordu. Kendisine sınıfımızın çavuşunu tanıttım. El sıkıştılar. Okulun üçüncü sınıfında olan ağabeyim: ”Mustafa Kemal Efendi’yi gıyaben tanıyorum” dedi.

”Manastır’dan gelen arkadaşlar çok övgüde bulundular.”

Yeni arkadaşım, övülmekten utanıyormuş gibi başını hafifçe önüne eğdi ve öylece teşekkür etti.

“Kısım Çavuşu” Mustafa Kemal, kısımda önce “Sınıf Başçavuşu” Ispartalı Faik ve Ömer Abdülkadir Yanya ile birlikte birinci sırada oturuyordu. Sonra yanlarına Ali Fuat’ı da alarak dört samimi arkadaş birlikte oturmaya başladılar. Ertesi günü derslere başladım. Birinci sıranın baş tarafında Başçavuşumuz Ispartalı Faik oturuyordu. Bu öğrenci, Bursa Askerî İdadisi’nin birincisiydi. Zeki ve bilgili bir gençti. Ne yazık ki, son sınıfta bir kazaya uğradı ve askerlikten ayrılmak zorunda kaldı. Ispartalı Faik’in yanında Mustafa Kemal ve Ömer Abdülkadir Yanya vardı. Bu kişi, Birinci Dünya Savaşı’nda Sadrazam Talat Paşa’nın yaverliğini yapmıştır. Ben yeni geldiğim için arka sıralardaydım. Fakat birkaç gün sonra durum değişti. Mustafa Kemal, Ispartalı Faik ile konuşmuş:

”Salacaklı Fuat’ı bizim sıraya alalım.”
Ispartalı da bu öneriyi iyi karşılamış olacak ki, öğle yemeğinde yanıma gelen Mustafa Kemal: ”Bizimle beraber oturmak ister misiniz?” diye sordu. Çok memnun oldum. ”Siz nasıl emrederseniz, çavuşum” yanıtını verdim. Öğleden sonra birinci sıraya geçtim. Şimdi sağımda Mustafa Kemal, solumda Ömer Abdülkadir Yanya vardı. Dördümüz de iyi anlaşmıştık.”

Mustafa Kemal’in birinci sınıftaki durumunu en iyi nakleden arkadaşı Ali Fuat’tır. Ali Fuat Paşa hatıralarında Mustafa Kemal’le tanışmasını ve “Harbiyeli Mustafa Kemal”i yukarıdaki satırlarla anlatır.

“Harbiyeli Mustafa Kemal”

1315 Duhullü (giriş).

Mahsus Künye Defteri Apolet Numarası 1283.

Harp Okulu’na girişi (duhulü) 1 Mart 1315.

Yani;

13 Mart 1899,

13 Mart’lar Harbiye’ye girişinin yıl dönümüdür.

1283; İÇİMİZDE!

www.haberhuriyeti.com / OĞUZ ÖRNEK

eskisehir escort ankara escort escort samsun escort bayan bursa

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir