Yaşanmış bir olay    

BİR ASPİRİN HİKAYESİ

60 Yaşını geçeli bir iki sene olmuştu. İstanbul’da bir üniversite hastanesinin dahiliye bölümünde profesörlük aşamasına kadar yükselmiş tanınmış bir doktordu. Özellikle şeker hastalığı üzerine yaptığı çalışmalar  yurt   içi ve de yurt dışı kongrelerde ilgi ile karşılanırdı. O yaşına kadar  evlenmemiş dolayısıyla tüm yaşantısı yalnız geçmişti. Yaşının bundan sonraki  dönemlerinde  tek başına  olmak istemiyor ve    evlenmeyi düşünüyordu. Bir kongre dönüşünde hava alanında rastladığı  arkadaşıyla yaptığı kısa bir konuşma yaşamının önemli dönüm noktalarından birisi olacağını haliyle bilemezdi. Arkadaşı profesörümüzün  bekar olduğunu öğrenince   başka bir üniversitede öğretim görevlisi olan ve ailece bildikleri    bir bayan ile tanıştıracağını söylemişti. Dediğini de yaptı. Dört kişi İstanbul’un nezih lokantalarından birisinde güzel bir akşam yemeğinde toplandılar. Sohbet gecenin geç saatlerinde kadar devem etti. Yaklaşık 45 yaşında olan, görmüş geçirmiş  öğretim görevlisi bayan,  profesörümüz Fikri Bey’in çok hoşuna gider, beğeni karşılıklı olunca da fazla zamana gerek görmeden   nikah masasına oturdular.

NİKAHTAN  SONRA
Tamamı yeni ve modern eşyalardan oluşan evlerinin hiçbir eksiği yoktu. Maddi açıdan da  rahatsız edici bir durumları zaten söz konusu bile değildi.  Profesör kendisine göre genç olan eşinden çok memnundu. Onu kırmamak ve üzmemek için elinden gelen tüm çabayı göstermekten çekinmiyordu . Fırsat buldukça arkadaşlarına  ‘Mutluluğu geçte olsa,  tam istediğim gibi birisi ile yakaladım’ diyerek evlilik müessessinden duyduğu memnuniyeti anlatırdı. Eşine çok  düşkündü. Bunun  zaman zaman aşırı düzeylere ulaştığı bile oluyordu. Eşinin yorulmasını ,hatta yemek ve ev işleriyle bile ilgilenmesini istemediğinden iki yardımcı tutarak bu görevleri onlara vermişti.Gelin hanımda bu evlilikten memnundu saygın bir kocası ,çok güzel döşenmiş hiçbir eksiği olmayan İstanbul’un güzel semtlerinden birisinde evi vardı. Eşi her akşam tam saatinde eve geliyor, birlikte güzel vakit geçiriyorlardı. El ele sahilde yürümeler,tiyatro ve sinemada bazen de şık bir restoranda geçen gecelerinin tamamı mutluluk doluydu.

HER ŞEY MİDE AĞRISIYLA BAŞLADI
Evliliklerinin üzerinden yaklaşık üç ay geçmişti. Gelin hanım kendi işyerindeyken biraz midesinin ağrıdığını hisseder. Çocukluğundan beri ağrısı olduğu zaman aspirin almayı bir alışkanlık haline getirmişti. Ağrının yeri ve şekli ne olursa olsun bu konuda kullandığı tek ilaç vardır. Oda aspirin’dir. O günde midesi ağrıdığı  için bir adet aspirin alma ihtiyacı hissetti. Aspirini içti. Fakat mide ağrısı geçmedi. Geçmek bir yana daha da arttı. Artık ağrıya dayanamayacağını  düşünerek, iç hastalıkları profesörü olan eşini aradı. Doktor Fikri Bey çok heyecanlandı, kendi arabasını bile almadan bulduğu ilk taksi ile eşinin iş yerine geldi. Muayene etti. Mide bölgesinde nedeni belli olmayan bir hassasiyet olduğunu gördü. Bu burada olmayacak hemen çalışmakta olduğum hastaneye gidelim orada ayrıntılı olarak inceleme olanağı bulurum diye düşündü.
Hastaneye geldiklerinde tekrar muayene etti ve mide filminin çekilmesi gerektiğine karar verdi. Eşinin hasta arabasını bile kendisi taşıyordu. Başkasının bu konudaki yardım isteklerini kendisinin bunu yapmak istediğini söyleyerek geri çevirdi. Heyecanla gittikleri  radyoloji  bölümünde mide filmlerinde , tek filmle yetinmeyip birden fazla ve değişik pozisyonlarda   filmler çektirdi. Bu sıra eşinin annesi kardeşleri ve birkaç tanıdığı merak ettiklerinden olsa hastaneye gelmiş ve de endişe içerisinde beklemeye başlamışlardı. Sonuçlar çıktığı zaman heyecan içerisinde röntgen filmlerine baktı. ‘Aman Allah’ım oda ne’ diyerek şaşkınlığını gizleyemedi. Midede bir performasyon  görüyorum dedi. Midenin delinmiş olduğu kanısına varmıştı. Eşi daha önce aspirin aldığını söylediğinden, midesinden şikayeti olan hastaların bu ilacı kullandıkları zaman şikayetlerinde artma ile birlikte böyle bir sonuçla karşılaşılabileceğini biliyordu. Meslek hayatında çok olmasa da bir iki tane bu tür hasta ile karşılaşmıştı. Profesör Fikri Bey çok heyecanlandı. Kendisine göre teşhis belli olmuştu. Eşine dayanıklı olması gerektiğini söyledikten sonra  sayıları artmış olan aile bireylerine ‘Maalesef eşimin midesi delinmiş acil olarak ameliyata almamız gerekiyor ‘diyerek kısa  bir açıklama yaptı. Herkes   heyecanla   çeşitli sorular yöneltiyordu. Doktor bey bunları  gayet olgunlukla  karşılıyor, teşhis koymanın rahatlığı ile  tüm sorulara yanıt vermeye gayret ediyordu. En sık sorulan ise ‘ Daha önceleri hiç böyle bir şikayeti olmadığı halde nasıl olurda birden midesi delinmişti? ‘Profesörümüz öğrencilerine ders verir bir hava içerisinde  ‘Haklısınız ama böyle bir olayın ne zaman olacağını bilemezsiniz. Bazı hastalıklar burada olduğu gibi, fazla belirti vermeden böyle akut  yani hızlı seyredip acil müdahale edilmesi gerekli bir sonuca ulaşıyorlar. Eşimdeki de çok kısa  sürede  oluşmuş bir olay. Ama kimse merak etmesin, mide cerrahisi  konusunda çok başarılı bir arkadaşımı çağıracağım, kısa sürede bu ameliyatı bitirecek’ diyerek beklemekte olanları rahatlatıcı bir konuşma yaptı.
Kendisi gibi profesör olan güvendiği  arkadaşını telefonla aradı. Bulamadı. Bildiği başka doktorlara da  ulaşamadı. Sıcak bir yaz akşamı ve de günlerden Cuma olunca şehirde adeta hiç kimse kalmamıştı .Telefon ettiği  diğer hastanelerde de durum farklı değildi.(Anlattığım bu olay 1970 ‘li yılların sonunda geçti. O yıllarda cep telefonu, çağrı cihazı gibi iletişim araçları olmadığı gibi yazlık yerlerin çoğunda normal telefon bile yoktu.) Eşinin acil olarak ameliyat olması  gerektiğini düşündüğünden  panik hali yaşamaya başladı. Tanıdığı hiç kimseye ulaşamıyordu. Bizim hastanede genel cerrahi bölümünde bu gece kim nöbetçi diye sordu. ‘Operatör doktor Remzi Bey ‘ yanıtı onu biraz rahatlatmıştı. Akademik ünvanı olmasa bile Remzi bey’in çok iyi bir cerrah olduğunu biliyordu. Hızlı adımlarla hatta bazı yerlerde koşarak Remzi Bey’in odasına gider. Remzi bey işi olmadığından odasında  televizyon seyretmekteydi. ’ Eşimde ani mide perforasyonu oldu. Acil ameliyata almanız gerek   doktor bey ‘ diyerek ilk bilgileri verdi. Remzi bey ‘ Hocam merak etmeyin gerekirse ameliyata alırız.’ diye yanıtladı. Profesör acele ediyordu. Bu telaşının  yansımasından  olsa  ‘ Çok acil ameliyata alalım diye yanıtladı. Remzi bey profesör kadar heyecanlı değildi. Soğuk kanlılığını koruyarak ‘ Hocam  hastayı  görebilirmiyim ? ‘dedi . Hastanenin uzun koridorlarında birlikte yürürken sürekli olarak bu ameliyat hakkında profesörün sorduğu soruları  Remzi bey yanıtlıyor ve panik halinde olan hocasını sakinleştirmeye çalışıyordu.

İKİ  DOKTOR  BİRLİKTE  MUAYANE  ETTİLER
Hasta başına geldikleri zaman hastanın ağrısında göze çarpan bir azalma vardı. Beraber muayene ettiler. Remzi Bey röntgen filmlerini inceledi. Düşünceliydi. Hastayı tekrar muayene etti. ‘Hocam eşinizde mide perforasyonu yok. Ağrısının nedeni ise şu anda belirsiz, isterseniz Pazartesi sabahı gastro enteroji servisindeki arkadaşlar muayene etsin. Belki onlar daha iyi bir sonuca varıp daha ayrıntılı bir tetkik isteyebilirler o zaman daha iyi belli olur. Profesör  sinirlendi ‘ Olur mu filmde bile gözüküyor ,bu görülen mide delinmesi değil de ne peki ? Sen bu ameliyatı yapmassan senin hakkında soruşturma başlatırım. Hastaya da bir şey olursa mesul olan sen olursun. Remzi Bey sakin bir ses tonuyla ’Sinirlenmeyin hocam ‘ dedi. Siz yılların doktorusunuz bana görüşümü sordunuz söyledim. Bana kalırsa, hastanın ağrısının da hafiflediğini   göz önüne alarak  şikayetlerini   azaltıcı bir tedavi yapalım. Profesörümüz sinirlendi ‘ Sen şu kağıda bu hasta kesin olarak mide delinmesi olmadığı için ameliyat yapmadım diye yazda ben  bir göreyim’ dedi. Bunu söylerken sesi sinirden titriyordu. Remzi bey ise sakindi ‘ Peki hocam  siz bana bu hastanın teşhisi kesin olarak mide perferasyonudur.  Hastayı ameliyat edilmek üzere cerrahi servisine sevk ettim, acil olarak ameliyatının yapılmasını istiyorum’ diyen  bir yazı verin. Onbeş dakika sonra ameliyata alırım. Sinirlenmenize gerek yok. Bu yazıyı vermezseniz ameliyata almam.’ Profesör Fikri Bey‘ Tamam dedi. O Halde anlaştık. Oradan beyaz bir kağıt alıp konuşulanları  yazdı. Altınıda akademik ünvanınıda yazıp imzaladı. Doktor  Remzi bey’de  ‘Derhal ameliyata alıyorum isterseniz sizde buyrun’ dedi.

AMELİYATTA SÜRPRİZ
Hastamız eşine çok güveniyordu. Kocası yılların profesörüydü. Ağrısı öğlenden sonraya göre çok azalmıştı ama eşinin bildiği bir şey mutlaka vardı. Kendisi ile aşırı  ilgilenen ve  çok seven bir kişi asla yanılmış olamazdı. Yüzündeki gerçek endişeyi ve çabalarını görmüştü. Eşi söyleyince ameliyat olmayı kayıtsız kabul etti  Önüne uzatılan kendi isteğimle ameliyat olmak istiyorum yazılı yazının bir formalite olduğunu düşünerek hiç düşünmeden imzaladı.
Ameliyat  kısa bir süre sonra başladı. Profesör dikkatli olarak ameliyatı izliyor eşi bayılmış olsa bile elini hiç bırakmıyor avuçları arasında tutuyordu.
Remzi bey ameliyatlarında asla acele etmez  dikkatli olarak ameliyatını yapardı. Bu gecede öyle yavaş yavaş deri katlarını açarak mideye ulaştı. Mideyi eliyle yokladı. Bir sorun  göremedi . Tekrar baktı gene yok. Ama midenin içini görüp emin olabilmek için midenin üzerinde küçük bir  yuva   açtı. Orayı hafifçe  genişleterek içine baktı. Bir şey görmüş olmalıydı ki pensi içine sokup bir anda beyaz ufak yuvarlak bir maddeyi dışarı çıkarttı.Bu normal boyutundan oldukça küçülmüş  olsa da bir aspirinden başka bir şey değildi.....Hocam dedi.mide delinmesi olarak algıladığınız bu aspirin.Röntgende gördüğünüz buydu. Malum aspirin gibi ilaçları  tablet haline getirmek için kireç benzeri maddeler kullanılır. Bu maddelerde siyah beyaz filmlerde özellikle midenin içerisinde  yuvarlak bir şekilde gözükür. İşte bu beyaz yuvarlaklığı siz  mide delinmesi  sanmış olduğunuzdan acele ameliyata karar verdiniz. Olay sadece aspirinin mideye yapışmasından ibaret .Ağrısıda bundan olmuş ama aslında hastanın hiçbir şeyi yok.  Profesör Fikri  Bey o anda suskun bir durumda ,hatta kıpırdamadan Remzi beyin tuttuğu aspirin parçasına   bakıp durdu....

Dr. Cem Aydemir/ 11 Ağustos 2009