Bir özel hastane ve bir bebek hikayesi

Bu yazılanlar gerçek mi?... Biz "değil" diyelim, böylesi çok daha iyi...

Bir özel hastaneden bahsetmek istiyorum. Küçük bir özel  hastaneden..
Geniş  fakat  loş bir koridordan geçerek ulaşılan alt kapısından içeri girince mermer kaplı dik merdivenden çıkarak birinci katına ulaşırsınız. Burada sizi yaklaşık 1.50 boyunda ve 40 kilo ağırlığında omuzuna kadar uzanmış beyaz kıvırcık saçları ucuz bir toka ile tutturmuş, tüm düğmeleri kapalı,  sararmış  bir önlük giyen birisi karşılar. Bu kişi yaşı 80'nin üzerinde olan Doktor Müşerref Hanımdır. Tüm kemikleri belli olan yüzünü birde tebessüm ettirmek için zorlamasıyla  oluşan garip bir  ifadeyle, ‘Kime bakmıştınız? Ben doktor Müşerref. Size nasıl yardımcı olabilirim?’ Kapıdan her içeri girene rutin olarak sorduğu bir soru, hastaneye gelen kişileri ikna edip kendisine yöneltmek amacını taşır. Paraya ihtiyacı varmıydı? Asla. İzmir’in en zengin kişilerinden birisiydi. Peki tıp bilgisi çağdaş ve güvenilir miydi? Hiçbir zaman. Tek istediği para kazanmaktı. Buna asla engel olamıyordu. Hastanede çalışan ebe Yurdagül hanım, doktor Müşerref’in bu zaafını bilmekte bazı zamanlarda kendi istekleri doğrultusunda yönlendirmekteydi. İşte bu olayda olduğu gibi.

YURDAGÜL’ÜN  ÖNERİSİ
Kimsenin  gelip gitmediği, sakin ve sıkıcı bir günde, Yurdagül,  ‘Doktor hanım size uzun zamandan beri söylemek istediğim bir konu var ’ diyerek sözüne başladı. ’Evimin yakınlarında genç bir karı koca var. Yeni evli sayılırlar. Adam bir mobilyacının  yanında  çalışıyor. Kadın bir iki işe girdi ama yapamadı. Evleri kira, bir sürü borçları var. Üstüne üstlük kadın bir de hamile. Yakında doğuracak. ‘Çocuk bakacak halleri yok. Nasıl baksınlar ? Kendilerine bakacak parayı dahi bulamıyorlar.’
 ‘Doğru çok zor tabi. Şimdiden kolaylıklar dilerim.’
‘Diyeceğimde  o aslında. Bunlar bu çocuğa bakamazlar. Kürtaj zamanı çoktan geçti. Doğum  yaklaştı.’ Esas söylemek istediklerine gelince biraz duraklayarak konuşmasına devam etti.

‘Bir başka tanıdığım çift var. Onlarında çocukları olmuyor. Her türlü metodu denediler gitmedikleri doktor kalmadı. Sizde uygun görürseniz bu bebeği onlara verelim. Paradan yana sıkıntıları yok. Herşey istedikleri gibi olursa size ve aileye çok miktarda para verecekler
Beş dakika kadar süren sessizliği ilk bozan Müşerref Hanım ‘Bir sorun çıkmaz değil mi? Bu konu duyulursa benim için de hastane için de hiç iyi olmaz.’
 ‘Yok kimse farketmez. Zaten kim duyacak ki? Pazar günü hastanede tek  nöbetçi ebe benim. Sezeryenle alırsınız.’

‘"Yok " dedi sezeryen yaparsam anestezi verilmesi gerek. Ameliyathane personeli görür. Zor olur. En iyisi normal doğumu bekleyelim.
"Tamam " dedi Yurdagül. "Siz nasıl uygun görürseniz öyle olsun."
Bu konuşmadan kısa bir süre  sonra, hamile olan kadın hastaneye geldi. Müşerref hanım muayene etti. Doğumun tam istediği gibi gecenin  geç saatlerine  kadar uzayacak olması, hastanede kimse bulunmayacağı için sevindiriciydi.
O gece  beklenen doğum  gerçekleşti. Genç anne pembe yanaklı, beyaz tenli bir erkek çocuk dünyaya getirdi. Yurdagül  bebeği kimseye göstermeden yan odada bekleyen yeni anne ve babasına teslim edip bir sarı zarfa doldurulmuş olan parayı aldı. Bunun içerisinden  bir  kısmını  doktora ve kendine ayırdıktan sonra kalan parayı bebeğin gerçek babasına götürdü. Kerim Parayı büyük bir sevinçle aldı. Bütün borçlarını ödeyip yaşantısında büyük bir rahatlık sağlayacağı bir paraydı bu. Kadın ise endişeliydi.
‘Doğrumu yaptık acaba?’
‘Durumu biliyorsun. Başka ne yapabilirizki. Kürtaj yaptırmaya para bulamadık. Para bulduğumuzda annenin hayatını tehlikeye girer dediler?’
‘ Evet  ama çocuğa ben evde bakardım. Bir damla bir şey, ne yiyip içecek ki?’
‘Öyle deme yemek parası, doktor, giyim, ilaç. Ne maaş aldığım belli nasıl yetecek. Hem yaşımız genç ilerde istediğin zaman tekrar çocuğumuz olur.’
Kadının gözlerinden yaşlar akmaya başlamıştı. Önce hafif ağlama sonraları hıçkırıklara dönüştü.
‘Bir kere bile göremedim bebeğimi. Keşke görme imkanım olsaydı. Bana göstermediler. Ağlaması  ile  birlikte sesi gittikçe artıyordu.
Doktor Müşerref in’de ,Yurdagül'ün de canı çok sıkılmıştı.
‘ Bir sakinleştirici iğne yapalım rahatlar’ dedi Müşerref
İğne etkisini 5 dakika içerisinde derin bir uyku ile gösterdi.
Yurdagül, doktor hanımın kulağına kimsenin duyamıyacağı bir sesle ‘Evet tepkisi biraz şiddetli oldu ama bu ilk tepki ondan merak etmeyin. Zamanla geçer. Sabah erkenden taburcu ederim. Kimse farketmez’ dedi.
Ertesi sabah Doktor Müşerref  hastaneye geldiği zaman  doğum yapan kadın ve Yurdagül hastanede yoktu. Herhalde bir problem çıkmadı diye düşündü. Yasallaştırmak ve ilerde çıkabilecek problemleri önlemek için hastane defterine doğum yapan kadının adını yazıp, hamilelik sırasında bebeği öldüğü için kürtaj uygulandığı, bebeği alana ise "sağlıklı bir erkek çocuk dünyaya getirdi" diye yazdı.

BİR  HAFTA  SONRA
Aradan yaklaşık bir hafta kadar bir zaman geçmişti. Hastaneye gelen genç kadın  Müşerref'in yanına giderek,’ Beni tanıdınız mı?’ diye sordu.
Müşerref doğum yaptırdığı kadını tanımıştı. Bu gelişi de hoş değildi. Sorun çıkartma olasılığı yüksekti. Soğukkanlılığını kaybetmeden
‘Merhaba nasılsınız?’ diye sordu.
Kadın sert bir ses tonuyla
‘ Ben iyi olmasına iyiyim de bebeğim nasıl? Onu sormaya geldim.
Müşerref  üzgün bir sesle
‘Maalesef ,size iyi haber veremeyeceğim.’
Kadın neredeyse bağırarak
‘Ne oldu? Lütfen söyleyin
Müşerref ‘Bebeğin  kalbi doğuştan delikmiş. Ağlayınca mosmor olup,  hemen bayılıyordu. Aile bebeği bir çok tanınmış doktorlara götürdü. Hepsinin  görüşü bu ameliyatın Türkiye’de yapılamayacağı, Amerika’ya gitmesi yönünde oldu. Bu gün Amerika’ya hareket ettiler
Dikkatli bir şekilde onu dinleyen kadın
‘Biz bir doktora bile götüremezdik. Onlar Amerika’ya götürüyorlar’ diye şaşkınlığını belli etti.
‘Bebek doğduğunda sen ağlama sesi duydun mu?’
‘Hayır hiç duymadım’
‘İşte kalbi delik olana bebekler doğdukları zaman ağlamazlar. Bundan  duymadın. Hem sen bu ameliyatı nasıl yaptıracaktın bak onlar senden iyi bakıyorlar’
Kadın hiçbir şey söylemedi. Suskunluğu  ikna olduğunun bir ifadesiydi sanki..
‘ Gelişmeleri bana bildirirseniz çok memnun olurum. Çok merak ediyorum’ dedi
Doktor Müşerref hanım derin bir oh çekip ’Umarım inanmıştır’ diye düşündü.
Yaklaşık 10 gün sonrada Yurdagül aileye telefon ederek, bebeklerinin Amerika’da ameliyat sırasında öldüğünü ve orada gömüldüğü üzüntülü bir şekilde söyledi…
Hikayemiz burada bitiyor.
Dedim ya gerçek olamaz..Ama acaba?

1 HAZİRAN 2009/ DR. CEM AYDEMİR