Okuyucudan özür diliyorum..

Haberhürriyeti okuyucularından öncelikle özür dilemem gerek.. Tam tamına Ağustos ayından beri ortalarda gözükmüyorum. Müdürüm İbrahim Irmak, iyi ki, beni siteden atmadı.
Ama başka çarem yoktu..
Bir dakika boş vakit bulamadım.
Bu yüzden yazılarımı sizlerle paylaşamadım.
Özellikle her yazımı incelikle destekleyen Bucalı Neco’dan özür diliyorum. Bucalı Neco’yu da çok merak ederim. Acaba ismi Necdet mi, Necmettin mi, yoksa takma isim mi?.. Acaba yaşı 60’ları aşmış eski bir Buca babayiğidi mi, yoksa genç mi?.. Belki de bayandır, ismi de Necmiye filan olmasın?..
Her neyse, Bucalı Neco güzel insandır..
Sevgi ve saygılarımı gönderiyorum ona..
       
              * * *

Gelelim konumuza..
Efendim, sizlerden ayrı kaldığım 7 ay içinde iki kitap yazdım.
Başımı kaşıyacak halimin olmadığı bu çalakalem uğraşta, ilk kitabım olan “Soğukkuyu - Bahariye Hatıraları” isimli kitabımı Heyemola Yayınları ısmarladı. İzmirim isimli bir proje kapsamında 41 İzmirli yazardan, doğup büyüdükleri semti yazmaları istendi.
Ben de Soğukkuyu ve Bahariye semtlerinde doğup büyümedim mi?.. Dedemin, ninemin, anamın, babamın, benim hayatlarımız bu tarihi Karşıyaka mahallesinde, Atatürk’ün annesinin mezarı civarında geçmedi mi?.. Osmanpaşa Camii avlusunda teravih namazlarında alnımız secdeyle varıp, nice büyüğümüzü bu avludan Soğukkuyu kabristanına uğurlamadık mı?.. Türklerin Karşıyaka’daki ilk yerleşme bölgesi olan Soğukkuyu ve Bahariye semtlerinin tarihini böylece Ağustos ve Eylül aylarında yazıp bitirdim. Herkes denizde iken ben sabahtan geceyarılarına kadar Ilıca Denizatı İnternet Kafe’de şakır şakır kitabı sürükledim. Nisan ayında TÜYAP İzmir Kitap Fuarı’nda kitabımız okuyucuya sunulacak.

              * * *

İkinci kitabım, Ekim, Kasım, Aralık, Ocak, Şubat ayları boyunca tam mesai, günde 16 saat bilgisayar başında kalarak yazıldı.
İsmi “Hayatım Kitap” olan bu çalışmamda, gazete yazarlığımın 40.Yılı dolayısı ile kitabın evrimi, ünlü kitaplar, benim kitaplarla ilişkilerim, yazarlar, kütüphaneler, sahhaflar, İzmir’de kitap kültürü, kitap fuarları gibi konuları işledim. Tam 700 bilgisayar ekran sayfası hacminde görkemli bir kitap oldu. İçinde Tenten de var, Tevrat da var, Orhan Pamuk ta var, Mustafa Balbay da var..
Var oğlu var..
İlyada destanı da var.. Tom Miks ve Zagor da var..
Anam ağladı yazarken..
Evimde bilgisayar yoktur. Yani ileri demokratlar evimi bastıklarında, bilgisayar, disk, hard disk, flash-bellek, cart curt bulamazlar, gelirlerse zaten “Hard diskim beynimin içinde” diyeceğim keratalara..
Kış kıyamette internet kafede titreyerek yazmak canıma okudu.. Buz gibi soğuk ayaklarımın altından böbreklerime doğru hızlı ataklar yaparken, çalakalem saatlerce yazmayı, ancak yarım saatte bir kesiyordum. Çünkü yarım saatte bir soğuktan şişen böbreklerim yüzünden sürekli çişim geliyordu.. İnternet kafede tuvalet yok, dışarı çıkıp 50 metre ötedeki balıkçı kahvesine gidip çişimizi yapıyoruz, ama ayıp olmasın diye de bir çay içtiğimiz için, o çay yarım saat sonra gürül gürül Kızılırmak kabarışı gibi bizi yeniden şıkıştırıyor; haydee yine soğukta, yağmurda kahveye, yine boşal bakalım şarıl şarıl, yine bir çay lıkır lıkır, yeniden haydee yazmaya devam..
Vallahi anam ağladı..
Sağımdaki genç oğlan gümbür gümbür terör isimli bir bilgisayar oyunu oynar, öbür yanımdaki doğulu inşaat işçisi ekrandan memleketindeki dalgası ile saatlerce Kürtçe çene çalar, ben edebiyatın faydaları üzerine estetik metinler üretirim, bir işkenceydi be yahu..

              * * *

Hiç yalanım yok..
“Kitap” kelimesi içine, ne giriyorsa, bir edebi deneme tadında yazıp bitirdim.
Bu kitabım da Nisan ayında yayınlanıyor.
Bu yüzden “haberhürriyetine” hiç yazamadım.
Artık rahatım..
Af diliyorum..
Hadi affedin de, yazılara başlayayım..
İbrahim Irmak’ın sitesini çok özlemişim be yahu..
Bucalı Neco abi, çabuk bana bir şeyler yazıver..
Özledim dedim ya..

YAŞAR AKSOY